melbourne bars
Αναζήτηση
 
 

Αποτελέσματα Αναζήτησης
 


Rechercher Σύνθετη Αναζήτηση

Πρόσφατα Θέματα
» αιματοποδιδες
Σαβ Ιουν 25, 2011 10:09 pm από orestis

» καμποδενδροβατης
Σαβ Ιουν 25, 2011 10:06 pm από orestis

» θαλασσοπριστης
Σαβ Ιουν 25, 2011 10:03 pm από orestis

» νανογλαρονο
Τρι Ιουν 21, 2011 4:40 pm από orestis

» χειμωνογλαρονο
Τρι Ιουν 21, 2011 4:38 pm από orestis

» ποταμογλαρονο
Τρι Ιουν 21, 2011 4:35 pm από orestis

» γλαυκομορφα
Τρι Ιουν 21, 2011 4:33 pm από orestis

» αγιοπουλι πληροφοριες
Τρι Ιουν 21, 2011 4:31 pm από orestis

» αγριοκουρκος
Κυρ Ιουν 19, 2011 9:21 pm από orestis

Κορυφαίοι συγγραφείς
joanna (920)
 
konstantinosballach (802)
 
rania ps (436)
 
Κωστάκης (392)
 
vagos 4ever (286)
 
orestis (223)
 
nickrigoutsos (194)
 
Admin (172)
 
maria (138)
 
ORFEAS (132)
 

Αυγουστός 2017
ΚυρΔευΤριΤετΠεμΠαρΣαβ
  12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

Ημερολόγιο Ημερολόγιο

ΤΟ ΔΕΛΦΙΝΟΚΟΡΙΤΣΟ - ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ

Τρι Ιουν 14, 2011 2:34 am από Admin

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

Σχόλια: 0

ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ

Δευ Φεβ 28, 2011 4:51 am από joanna

Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Πρώτη εκτέλεση: Ντόρα Γιαννακοπούλου

Άλλες ερμηνείες:
Μαρία Φαραντούρη
Σούλα Μπιρμπίλη


Του μικρού βοριά …

[ Διαβάστε ολόκληρο το θέμα ]

Σχόλια: 6

ΤΑ ΡΩ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ

Πεμ Φεβ 03, 2011 4:20 am από Admin

ΤΑ ΡΩ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ
ΤΑ ΡΩ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ (1972)


1. Αρχή του κόσμου πράσινη

κι αγάπη μου θαλασσινή
Την κλωστή σου λίγο λίγο
τραγουδώ και ξετυλίγω




2. Διαβάζω μέσα …

[ Διαβάστε ολόκληρο το θέμα ]

Σχόλια: 4

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΕ ΤΟ ΓΡΑΤΣΟΥΝΙΣΜΕΝΟ ΓΟΝΑΤΟ

Τρι Φεβ 01, 2011 9:55 pm από konstantinosballach


Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Μαρία Δημητριάδη


Παιδί με το γρατσουνισμένο γόνατο
κουρεμένο κεφάλι όνειρο ακούρευτο


[ Διαβάστε ολόκληρο το θέμα ]

Σχόλια: 2

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΙΔΡΥΜΑ ΛΑΣΚΑΡΙΔΗ

Δευ Φεβ 28, 2011 11:56 pm από Admin

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

Σχόλια: 0

Δημόσια συζήτηση
Affiliates
free forum


ΛΕΥΚΑΔΑ!!!!!!

Σελίδα 5 από 6 Επιστροφή  1, 2, 3, 4, 5, 6  Επόμενο

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω

Απ: ΛΕΥΚΑΔΑ!!!!!!

Δημοσίευση  joanna Την / Το Παρ Απρ 08, 2011 9:03 pm

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]
ΛΕΥΚΑΔΑ
avatar
joanna

Αριθμός μηνυμάτων : 920
Ημερομηνία εγγραφής : 29/10/2010
Ηλικία : 18
Τόπος : χολαργος

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: ΛΕΥΚΑΔΑ!!!!!!

Δημοσίευση  joanna Την / Το Παρ Απρ 08, 2011 9:06 pm

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]
Exclamation Exclamation ExclamationΛΕΥΚΑΔΑ Exclamation Exclamation Exclamation Wink
avatar
joanna

Αριθμός μηνυμάτων : 920
Ημερομηνία εγγραφής : 29/10/2010
Ηλικία : 18
Τόπος : χολαργος

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: ΛΕΥΚΑΔΑ!!!!!!

Δημοσίευση  joanna Την / Το Παρ Απρ 08, 2011 9:10 pm

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]
ΛΕΥΚΑΔΑ-ΕΓΡΕΜΝΟΙ Idea Idea Exclamation
avatar
joanna

Αριθμός μηνυμάτων : 920
Ημερομηνία εγγραφής : 29/10/2010
Ηλικία : 18
Τόπος : χολαργος

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ-ΛΕΥΚΑΔΑ

Δημοσίευση  joanna Την / Το Παρ Απρ 08, 2011 9:14 pm

Το μοναστήρι του Αγίου Νικολάου Νηράς, λίγο πριν το φάρο του Λευκάτα.
Ιδρύθηκε πιθανότατα στις αρχές του 17ου αιώνα, το 1637 ή και παλαιότερα. Χτίστηκε από εφτά οικογένειες που του κληροδότησαν μεγάλη ακίνητη περιουσία. Ο σημερινός ναός είναι μεταγενέστερος. Το τέμπλο του είναι σύγχρονο με τις εικόνες του, που έγιναν το 1799. Δεκατρείς εικόνες του δωδεκαόρτου και τα τρία δεσποτικά είναι έργα του αγιογράφου Ανδρέα Μπέτζου. Είναι όλες ζωγραφισμένες με ειδικό αβγόχρωμα πάνω στο σανίδι και διατηρούνται σε αρκετά καλή κατάσταση.
Η δεσποτική εικόνα του Αγίου Νικολάου είναι έργο ενός άλλου γνωστού αγιογράφου, του Δημητρίου Φώσκαρη, ζωγραφισμένη το 1699. Είναι η πιο παλιά ενυπόγραφη και χρονολογημένη φορητή εικόνα της Λευκάδας, η οποία κλάπηκε και ξαναβρέθηκε το 1979 με πολλές φθορές. Σήμερα φυλάσσεται σε κτήριο του μοναστηριού, στο χωριό Αθάνι. Το μοναστήρι δεν έχει τοιχογραφίες. Ο τελευταίος μοναχός που ασκήτευε εκεί, πέθανε το 1949.
avatar
joanna

Αριθμός μηνυμάτων : 920
Ημερομηνία εγγραφής : 29/10/2010
Ηλικία : 18
Τόπος : χολαργος

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΑΚΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΔΟΝΑΤΟΥ-ΛΕΥΚΑΔΑ!

Δημοσίευση  joanna Την / Το Παρ Απρ 08, 2011 9:18 pm

Το εκκλησάκι του Αγίου Δονάτου

Το εκκλησάκι του Αγίου Δονάτου, πάνω από το χωριό Εγκλουβή και σε υψόμετρο 900 μέτρων, που ήταν αρχικά αφιερωμένη στον ΄Αγιο Δομέτιο. Οι ντόπιοι παρασυρμένοι από το όνομα της περιοχής την αφιέρωσαν, όταν την ανακαίνισαν το 1980, στη μνήμη του Άγιου Δονάτου που υπήρξε επίσκοπος της Λευκάδας το 284 μ.Χ. και, σύμφωνα με την παράδοση, γκρεμίστηκε από ένα ψηλό πύργο κατά τη διάρκεια των διωγμών εναντίον των χριστιανών.
Τα ερείπια του πύργου αυτού σώζονται λίγο πιο πέρα από την εκκλησία που γιορτάζει στις 7 Αυγούστου.
avatar
joanna

Αριθμός μηνυμάτων : 920
Ημερομηνία εγγραφής : 29/10/2010
Ηλικία : 18
Τόπος : χολαργος

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: ΛΕΥΚΑΔΑ!!!!!!

Δημοσίευση  joanna Την / Το Παρ Απρ 08, 2011 9:20 pm

ΕΚΚΛΗΣΑΚΙ ΑΓΙΟΥ ΔΟΝΑΤΟΥ

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
avatar
joanna

Αριθμός μηνυμάτων : 920
Ημερομηνία εγγραφής : 29/10/2010
Ηλικία : 18
Τόπος : χολαργος

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: ΛΕΥΚΑΔΑ!!!!!!

Δημοσίευση  joanna Την / Το Παρ Απρ 08, 2011 9:21 pm

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
ΕΚΚΛΗΣΑΚΙ ΑΓΙΟΥ ΔΟΝΑΤΟΥ
avatar
joanna

Αριθμός μηνυμάτων : 920
Ημερομηνία εγγραφής : 29/10/2010
Ηλικία : 18
Τόπος : χολαργος

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ-ΛΕΥΚΑΔΑ!

Δημοσίευση  joanna Την / Το Παρ Απρ 08, 2011 9:23 pm

Μονή του Αγίου Γεωργίου. Η Μονή βρίσκεται στο δάσος των Σκάρων, λίγο μετά από τα Κολυβάτα στην περιοχή Αλεξάνδρου, σ' ένα πλάτωμα με θέα προς τα βορειοδυτικά του νησιού. Σύμφωνα με μαρτυρίες και έγγραφα, ιδρύθηκε το 1611 και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα ιστορικά μνημεία της κεντρικής Λευκάδας. Το μοναστήρι άκμαζε επί Τουρκοκρατίας, όταν στην περιουσία του περιήλθε και το δάσος των Σκάρων. Το 1727 η μονή έφτασε να έχει 8 μετόχια, να καλλιεργεί 708 στρέμματα χωράφια και να συντηρεί 900 αιγοπρόβατα. Ο ναός του μοναστηριού επεκτάθηκε το 1709. Στο εσωτερικό του, στον ανατολικό τοίχο που έχει μείνει ανέπαφος διασώζονται αξιολογότατες αγιογραφίες, ενώ ενδιαφέρον παρουσιάζει το τέμπλο του, που έγινε το 1724 και είναι αντίγραφο του τέμπλου του ναού του Αγίου Μηνά που βρίσκεται στην πόλη της Λευκάδας.
avatar
joanna

Αριθμός μηνυμάτων : 920
Ημερομηνία εγγραφής : 29/10/2010
Ηλικία : 18
Τόπος : χολαργος

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: ΛΕΥΚΑΔΑ!!!!!!

Δημοσίευση  joanna Την / Το Παρ Απρ 08, 2011 9:26 pm

ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ - ΛΕΥΚΑΔΑ!!
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
avatar
joanna

Αριθμός μηνυμάτων : 920
Ημερομηνία εγγραφής : 29/10/2010
Ηλικία : 18
Τόπος : χολαργος

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ-ΛΕΥΚΑΔΑ

Δημοσίευση  joanna Την / Το Παρ Απρ 08, 2011 9:30 pm

Μονή του Αγίου Νικολάου

3 χιλιόμετρα περίπου ανατολικά από το Νικολή. Κάποτε ήταν εδώ το καθολικό μικρού μοναστηριού, που σύμφωνα με μια μαρτυρία, χτίστηκε το 1651. Η μοναδική είσοδος υπάρχει στη νότια πλευρά του ναού και στο υπέρθυρό της υπάρχει λαξεμένος σταυρός με επιγραφή. Τα γύρω ερείπια επιβεβαιώνουν την ύπαρξη της μονής.
avatar
joanna

Αριθμός μηνυμάτων : 920
Ημερομηνία εγγραφής : 29/10/2010
Ηλικία : 18
Τόπος : χολαργος

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Δημοσίευση  vagos 4ever Την / Το Πεμ Απρ 14, 2011 3:19 am

Ο Άγγελος Σικελιανός γεννήθηκε στη Λευκάδα το 1884. Αφού τελείωσε το γυμνάσιο ήρθε στην Αθήνα να σπουδάσει νομικά και όρμησε σαν σίφουνας στους λογοτεχνικούς κύκλους με την μεγάλη του μόρφωση , με την τέλεια στιχουργική του και με το επιβλητικό του παράστημα. Γνωρίζεται με την Αμερικανίδα αρχαιολόγο Εύα Πάλμερ που μοιράζεται τις ιδέες του για την αρχαιότητα και το αρχαίο ελληνικό πνεύμα. Ο γάμος τους θα του προσφέρει την οικονομική άνεση ώστε να αφοσιωθεί στη ποίηση και τους οραματισμούς του. Ταξιδεύει στη έρημο σαχάρα και απομονώνεται για να γράψει το πρώτο ολοκληρωμένο έργο του τον "Αλαφροΐσκιωτο" που εκδίδεται το 1907 και προκαλεί αίσθηση. Μοιράζει το χρόνο του ανάμεσα στην ποίηση ,στα ταξίδια και σε διαλέξεις για την αρχαία Ελλάδα που τόσο λατρεύει


Το 1927 και το 1930 οργάνωσαν με την γυναίκα του τις δελφικές γιορτές στα πλαίσια της ιδέας τους για την αναβίωση των πανανθρώπινων ιδανικών της αρχαίας Ελλάδας και της αναβίωσης των αρχαίων ελληνικών πνευματικών κέντρων . Θέλησαν να γίνουν οι Δελφοί ένα παγκόσμιο πολιτιστικό κέντρο συναδέλφωσης . Στο αρχαίο θεάτρου των Δελφών έγιναν για πρώτη φορά παραστάσεις αρχαίου δράματος στην σύγχρονη εποχή.

(Πρώτες και δεύτερες δελφικές γιορτές - άρθρα στο theaterinfo)


Συμπαραστάτης των νέων καλλιτεχνών, πληθωρική και έντονη προσωπικότητα εμπνέεται από δύο ιδανικά , από την αρχαιότητα και τον χριστιανισμό.
Δεινός ρήτορας ξεσηκώνει και δημιουργεί ενθουσιασμό. Στην κηδεία του Παλαμά γράφει ένα ποιήμα σαν επικήδειο και το απαγγέλλει πάνω από τη σωρό του ποιητή δονώντας τη λαοθάλασσα που είχε συγκεντρωθεί (Πρακτικά η κηδεία του Παλαμά ήταν η μεγαλύτερη αντικατοχική συγκέντρωση μαζί με τη συγκέντρωση διαδήλωση ενάντια στην πολιτική επιστράτευση και το κάψιμο των καταλόγων του υπουργείου εργασίας των Ελλήνων που θα πήγαιναν στη Γερμανία).


" Ηχήστε, οι σάλπιγγες... Καμπάνες βροντερές,
δονήστε σύγκορμη τη χώρα, πέρα ως πέρα...
Βογγήστε, τύμπανα πολέμου... οι φοβερές σημαίες,
ξεδιπλωθείτε στον αέρα!
Σ' αυτό το φέρετρο ακουμπά η Ελλάδα!"


Σε αντίστοιχο επικήδειο στην κηδεία του Μαλακάση στη Μητρόπολη των Αθηνών λίγες μέρες νωρίτερα, οι παρευρισκόμενοι είχαν ξεσπάσει σε χειροκροτήματα. Δικαιωματικά τον κατατάσσω στους μεγαλύτερους Έλληνες ποιητές. Πέθανε το 1951 μετά από προβλήματα με τη καρδιά του που τον τυραννούσαν πολλά χρόνια και θάφτηκε στους Δελφούς σύμφωνα με την επιθυμία του.

Έργα του

Λυρικός Βίος - τόμος Α
Λυρικός Βίος - τόμος Β
Λυρικός Βίος - τόμος Γ
Λυρικός Βίος - τόμος Δ
Λυρικός Βίος - τόμος Ε
Λυρικός Βίος - τόμος ΣΤ
Πεζός Λόγος Α
Πεζός Λόγος Β
Πεζός Λόγος Γ
Πεζός Λόγος Δ
Πεζός Λόγος Ε
Θυμέλη - τόμος Α
Θυμέλη - τόμος Β
Θυμέλη - τόμος Γ


vagos 4ever

Αριθμός μηνυμάτων : 286
Ημερομηνία εγγραφής : 22/02/2011
Ηλικία : 18
Τόπος : Χολαργος

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: ΛΕΥΚΑΔΑ!!!!!!

Δημοσίευση  vagos 4ever Την / Το Πεμ Απρ 14, 2011 3:25 am



Άγγελος Σικελιανός
Γέννηση 15 Μαρτίου 1884 Λευκάδα, Ελλάδα
Θάνατος 19 Ιουνίου 1951 (67 ετών) Αθήνα, Ελλάδα
Εθνικότητα Ελληνική
Υπηκοότητα Ελληνική
Είδος Τέχνης Συγγραφέας, Λογοτέχνης, Ποιητής
Ο Άγγελος Σικελιανός (15 Μαρτίου 1884 – 19 Ιουνίου 1951) ήταν ένας από τους μείζονες Έλληνες ποιητές. Το έργο του διακρίνεται από έναν έντονο λυρισμό και έναν ιδιαίτερο γλωσσικό πλούτο.

Βιογραφία

Το σπίτι του Άγγελου Σικελιανού στους Δελφούς.Γεννήθηκε στη Λευκάδα όπου και πέρασε τα παιδικά του χρόνια. Αποφοίτησε από το γυμνάσιο το 1900 και τον επόμενο χρόνο γράφτηκε στην Νομική Σχολή της Αθήνας χωρίς ωστόσο να ολοκληρώσει ποτέ τις νομικές του σπουδές. Τα ενδιαφέροντά του ήταν καθαρά λογοτεχνικά και από νωρίς μελέτησε Όμηρο, Πίνδαρο, Ορφικούς και Πυθαγόρειους, λυρικούς ποιητές, προσωκρατικούς φιλοσόφους, Πλάτωνα, Αισχύλο αλλά και την Αγία Γραφή και ξένους λογοτέχνες όπως τον Ντ' Αννούντσιο. Τα επόμενα χρόνια πραγματοποίησε αρκετά ταξίδια και στράφηκε στην ποίηση και το θέατρο. Σημαντικό σταθμό στη ζωή του Σικελιανού αποτέλεσε ο γάμος του, το 1907, με την Αμερικανίδα Eva Palmer, η οποία σπούδαζε στο Παρίσι ελληνική αρχαιολογία και χορογραφία. Ο γάμος τους τελέστηκε στην Αμερική ενώ εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα το 1908. Εκείνη την περίοδο, ο Σικελιανός ήρθε σε επαφή με αρκετούς πνευματικούς ανθρώπους και τελικά το 1909 δημοσίευσε την πρώτη του ποιητική συλλογή Αλαφροΐσκιωτος, η οποία προκάλεσε ιδιαίτερη αίσθηση στους φιλολογικούς κύκλους, αναγνωριζόμενη ως έργο σταθμός στην ιστορία των νεοελληνικών γραμμάτων. Ακολούθησε μια περίοδος έντονης αναζήτησης που καταλήγει στην έκδοση των τεσσάρων τόμων της ποιητικής συλλογής Πρόλογος στη Ζωή, Η Συνείδηση της Γης μου (1915), Η Συνείδηση της Φυλής μου (1915), Η Συνείδηση της Γυναίκας (1916) και Η Συνείδηση της Πίστης (1917). Ο Πρόλογος στη Ζωή ολοκληρώθηκε αργότερα με τη Συνείδηση της Προσωπικής Δημιουργίας. Ακολουθούν ακόμα τα χαρακτηριστικά ποιήματα Το Πάσχα των Ελλήνων και Μήτηρ Θεού, της περιόδου 1917 - 1920 καθώς και διάφορες συνεργασίες του με λογοτεχνικά περιοδικά της εποχής.

Η αρχαιοελληνική πνευματική ατμόσφαιρα απασχόλησε βαθιά τον Σικελιανό και συνέλαβε την ιδέα να δημιουργηθεί στους Δελφούς ένας παγκόσμιος πνευματικός πυρήνας ικανός να συνθέσει τις αντιθέσεις των λαών («Δελφική Ιδέα»). Για το σκοπό αυτό, ο Σικελιανός, με τη συμπαράσταση και οικονομική αρωγή της γυναίκας του, δίνει πλήθος διαλέξεων και δημοσιεύει μελέτες και άρθρα. Παράλληλα, οργανώνει τις «Δελφικές Εορτές» στους Δελφούς με τις παραστάσεις του Προμηθέα Δεσμώτη (1927) και των Ικέτιδων (1930) του Αισχύλου να ανεβαίνουν στο αρχαίο θέατρο. Η «Δελφική Ιδέα» εκτός από τις αρχαίες παραστάσεις περιελάμβανε και την «Δελφική Ένωση», μια παγκόσμια ένωση για τη συναδέλφωση των λαών, και το «Δελφικό Πανεπιστήμιο», στόχος του οποίου θα ήταν να συνθέσει σε έναν ενιαίο μύθο τις παραδόσεις όλων των λαών. Για τις πρωτοβουλίες αυτές, το 1929, η Ακαδημία Αθηνών απένειμε στο Σικελιανό αργυρό μετάλλιο για τη γενναία προσπάθεια αναβίωσης των δελφικών αγώνων. Από το φιλόδοξο αυτό σχέδιο το μόνο που πραγματοποιήθηκε τελικά ήταν οι Δελφικές Εορτές, αλλά και αυτές οδήγησαν σε οικονομική καταστροφή και χωρισμό του ζεύγους, αφού η Εύα Πάλμερ εγκαταστάθηκε από τότε στην Αμερική και επέστρεψε μόνο μετά το θάνατο του ποιητή.

Κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940 ο Άγγελος Σικελιανός μαζί με άλλους Έλληνες λογίους προσυπέγραψε την Έκκληση των Ελλήνων Διανοουμένων προς τους Διανοούμενους ολόκληρου του Κόσμου με την οποία αφενός μεν καυτηριάζονταν η κακόβουλη ιταλική επίθεση, αφετέρου δε, διέγειρε την παγκόσμια κοινή γνώμη σε επανάσταση συνειδήσεων για κοινό νέο πνευματικό Μαραθώνα.
Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, ο Σικελιανός διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην πνευματική αντίσταση του λαού, με κορυφαία εκδήλωση το ποίημα και το λόγο που εκφώνησε στην κηδεία του Παλαμά το 1943.

Tο 1946 εξελέγη πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών ενώ το 1949 ήταν υποψήφιος για το Βραβείο Νομπέλ. Ο Άγγελος Σικελιανός πέθανε στην Αθήνα το 1951 και τάφηκε στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.

Διάφορα

Η προτομή του στην ακτή Μ. Φανερωμένης, Σαλαμίνα
Η οικία του Α.Σικελιανού στην ακτή Μ. Φανερωμένης, Σαλαμίνα.Ο Σικελιανός είχε εξοχική κατοικία στη Σαλαμίνα απέναντι από τη Μονή Φανερωμένης Σαλαμίνας.Διατηρούσε επίσης εξοχική κατοικία στη Συκιά Κορινθίας.

Ποιήματα
Ο ποιητής εξέδωσε ο ίδιος τα έργα του σε τρεις τόμους με τον τίτλο Λυρικός Βίος (1946 Α και Β, 1947 Γ), αφήνοντας έξω κάποια έργα που δεν θεώρησε απαραίτητο να συμπεριλάβει.
Το 1965 άρχισε η έκδοση των «Απάντων» του με επιμέλεια του Γ.Π.Σαββίδη. Εκδόθηκαν 5 τόμοι με το έργο που είχε δημοσιεύσει ο ποιητής (1965-1968) και έκτος τόμος (1969) με όσα ποιήματα είχε αφήσει εκτός του Λυρικού Βίου
Πεζά κείμενα
Συγκεντρωτική έκδοση των "Απάντων":

Πεζός Λόγος Α (1978)
Πεζός Λόγος Β (1980)
Πεζός Λόγος Γ (1981)
Πεζός Λόγος Δ (1983)
Πεζός Λόγος Ε (1985)
Τραγωδίες
Ο Διθύραμβος του Ρόδου (1932)
Σίβυλλα (1940)
Ο Δαίδαλος στην Κρήτη (1942)
Ο Χριστός στη Ρώμη (1946)
Ο Θάνατος του Διγενή (1947)
Ασκληπιός (ημιτελής)
Συγκεντρώθηκαν σε τρεις τόμους με τον τίτλο Θυμέλη, Α' και Β', 1950, Γ', 1954
Βιβλιογραφία
(Επιλογή Βασικών Δημοσιευμάτων)
Έργα
(Με Φιλολογική Επιμέλεια, Παρουσίαση, Σχολιασμό, Σημειώσεις, Γλωσσάριο).

Άγγελος Σικελιανός, Ανθολογία, Επιλογή – φιλολογική επιμέλεια Ζήσιμος Λορεντζάτος, Γλωσσάρι Ν. Δ. Τριανταφυλλόπουλος, «Ίκαρος», Αθήνα 1998.

Άγγελου Σικελιανού, Γράμματα, πρώτος τόμος (1902-1930), Φιλολογική επιμέλεια Κώστας Μπουρναζάκης, «Ίκαρος», Αθήνα 2000.

Άγγελου Σικελιανού, Γράμματα, δεύτερος τόμος (1931-1951), Φιλολογική επιμέλεια Κώστας Μπουρναζάκης, «Ίκαρος», Αθήνα 2000.

Άγγελου Σικελιανού, Αντίδωρο, Φιλολογική επιμέλεια Κώστας Μπουρναζάκης, «Ίκαρος», Αθήνα 2003.

Άγγελος Σικελιανός, Μήτηρ Θεού, Φιλολογική επιμέλεια Κώστας Μπουρναζάκης, «Ιδεόγραμμα», Αθήνα 2003.

Άγγελος Σικελιανός, Κήρυγμα Ηρωισμού, Φιλολογική επιμέλεια Κώστας Μπουρναζάκης, «Ίκαρος», Αθήνα 2004.

Άγγελος Σικελιανός, Γράμματα στην Εύα Πάλμερ Σικελιανού, Φιλολογική επιμέλεια Κώστας Μπουρναζάκης, «Ίκαρος», Αθήνα 2008.

Βιβλία για τον Σικελιανό
Παντελή Πρεβελάκη, Άγγελος Σικελιανός. Τρία κεφάλαια βιογραφίας, «Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης», Αθήνα 1984.

Άννα Σικελιανού, Η ζωή μου με τον Άγγελο, «Εστία», Αθήνα 1985.

Εύα Πάλμερ Σικελιανού, Ιερός Πανικός, Επιμέλεια John Anton, «Εξάντας», Αθήνα 1992.

Αθηνά Βογιατζόγλου, Η μεγάλη ουτοπία του Λυρισμού. Μελέτη του Προλόγου στη Ζωή του Σικελιανού, «Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης», Ηράκλειο 1999.

Αντρέας Κ. Φυλακτού, Ο Μύθος και η Λύρα. Ο Αρχαιοελληνικός Μύθος στον Λυρικό Βίο, εκδόσεις «Καστανιώτης», Αθήνα 2003.

Γ. Π. Σαββίδης, Λυχνοστάτες για τον Σικελιανό, Φιλολογική επιμέλεια Αθηνά Βογιατζόγλου, «Ερμής», Αθήνα 2003.

Αντρέας Κ. Φυλακτού, Άγγελος Σικελιανός – Οδυσσέας Ελύτης. Λυρικές σχέσεις, Λευκωσία 2005.

Αθηνά Βογιατζόγλου, Η γένεση των πατέρων. Ο Σικελιανός ως διάδοχος των εθνικών ποιητών, εκδόσεις «Καστανιώτης», Αθήνα 2005.

Κώστας Μπουρναζάκης, Xρονογραφία Άγγελου Σικελιανού (1884- 1951), «Ίκαρος», Αθήνα 2006.

Μεμονωμένα Δημοσιεύματα για τον Σικελιανό
Στυλιανός Αλεξίου, «Η ποίηση και τα Γράμματα του Άγγελου Σικελιανού», περ. Νέα Εστία, (αφιέρωμα στον Άγγελο Σικελιανό) τόμος 150, τεύχος 1740, Δεκέμβριος 2001, σελ. 826 – 831.

Γιώργος Γ. Αλισανδράτος, «Ο χριστιανικός λυρισμός του Σικελιανού και ο αντίστοιχος του Βάρναλη», στον τόμο Οι ποιητές του Γ. Π. Σαββίδη, «Εταιρία Σπουδών Νεοελληνικού Πολιτισμού και Γενικής Παιδείας – Σπουδαστήριο Νέου Ελληνισμού», Αθήνα 1998, σ. 183– 226.

Κώστας Ανδρουλιδάκης, «Ο “Πρόλογος” στον Λυρικό Βίο του Σικελιανού. Σχεδίασμα φιλοσοφικής ανάγνωσης», περ. Νέα Εστία, τόμος 150, τεύχος 1740, Δεκέμβριος 2001, σ. 832 –851.

Κώστας Ανδρουλιδάκης, «Θρησκευτικότητα και θεολογία στο έργο του Άγγελου Σικελιανού» περ. Νέα Εστία, τόμος 157, τεύχος 1776, Μάρτιος 2005, σ. 376 – 401.

Κώστας Ανδρουλιδάκης, «Η φύση και η αποστολή της ποίησης. Προλεγόμενα στην Αισθητική του Σικελιανού» περ. Νέα Εστία, τόμος 158, τεύχος 1781, Σεπτέμβριος 2005, σ. 315 – 341.

Μάρκος Αυγέρης, «Η ποίηση του Σικελιανού –Το θέατρο του Σικελιανού – Κριτικός Απόλογος», στο βιβλίο του Αυγέρη, Έλληνες Λογοτέχνες, «Ίκαρος», Αθήνα (4η έκδοση) 1984, σ. 133–220.

Νάσος Βαγενάς, «Σεφέρης, Σικελιανός, Καβάφης», στο βιβλίο του Βαγενά Ο ποιητής και ο χορευτής, «Κέδρος», Αθήνα 1979, σ. 185 – 216.

Ηλίας Βουτιερίδης, Κωστής Παλαμάς, Μιχάλης Περίδης, Phileas Lebesgue, «Επτά κείμενα για τον Πρόλογο στη Ζωή του Άγγελου Σικελιανού», προλογικό σημείωμα Κώστας Μπουρναζάκης, περ. Νέα Εστία, (αφιέρωμα στον Άγγελο Σικελιανό), τόμος 158, τεύχος 1781, Σεπτέμβριος 2005, σελ. 405 – 422.

Σταύρος Ζουμπουλάκης, «“Άγραφον”. Μικρό φιλολογικό σχόλιο για τις πηγές του ποιήματος, περ. Νέα Εστία, (αφιέρωμα στον Άγγελο Σικελιανό), τόμος 158, τεύχος 1781, Σεπτέμβριος 2005, σ. 968 – 970.

Γιώργος Θεοτοκάς, «Άγγελος Σικελιανός, Α΄, Β΄», στο βιβλίο του Θεοτοκά, Πνευματική Πορεία, «Εστία», Αθήνα 1994, σ. 238 –250 (α΄ εκδ. 1961).

Άριστος Καμπάνης, «Πέντε κείμενα για τον Άγγελο Σικελιανό», ανακοίνωση, προλογικό σημείωμα Κώστας Μπουρναζάκης, περ. Νέα Εστία, τόμος 158, τεύχος 1781, Σεπτέμβριος 2005, σελ. 384 – 398.

Αντρέας Καραντώνης, «Γύρω στον Σικελιανό», στο βιβλίο του Καραντώνη, Προβολές, Αθήνα 1965, σ. 123 –183.

Άννα Κατσιγιάννη, «Σημειώσεις για τη στιχουργία του Προλόγου στη Ζωή», Αριάδνη, Επιστημονική Επετηρίδα της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης, (αφιέρωμα στον Στυλιανό Αλεξίου), τόμος 5, Ρέθυμνο 1989, 447- 454.

Edmund Keeley, «Η μεγαλοπρεπής φωνή», «Ο Σικελιανός και η ελληνική μυθολογία», στο βιβλίο του Keeley, Μύθος και Φωνή στη σύγχρονη ελληνική ποίηση, «Στιγμή», Αθήνα 1987, σ. 61 – 91.

Ερατοσθένης Καψωμένος, «Άγγελου Σικελιανού, Μήτηρ Θεού: ο μηχανισμός της μυθοπλασίας», περ. Πόρφυρας, τεύχος 66, Οκτώβριος 1993, σ. 21 – 30.

Πέτρος Κολακλίδης, «Ο Αρχανδρικός Λόγος του Σικελιανού», περ. Εκηβόλος, τεύχος 15, Καλοκαίρι 1986, σ. 1551 –1569.

Ζήσιμος Λορεντζάτος, «Άγγελος Σικελιανός», στο βιβλίο του Λορεντζάτου, Μελέτες , τόμος Α΄, «Δόμος», Αθήνα 1994, σ. 267 –279.

Κώστας Μπουρναζάκης, «Από το “αχνόθωρον ασήμι” στον άπεφθο χρυσό. Στάδια συνθετικής εξέλιξης τεσσάρων ποιημάτων του Σικελιανού», περ. Νέα Εστία, τόμος 150, τεύχος 1740, Δεκέμβριος 2001, σ. 953 – 967.

Κώστας Μπουρναζάκης, «Ένα πορτρέτο του ποιητή μέσα από πέντε γράμματα της Εύας Πάλμερ στον Phileas Lebesgue», περ. Διαβάζω, (αφιέρωμα στον Άγγελο Σικελιανό), τεύχος 424, Δεκέμβριος 2001, σ. 118 – 121.

Κώστας Μπουρναζάκης, «Τα ριζιμιά βιώματα κι ένα “δημοτικό τραγούδι” του Άγγελου Σικελιανού», περ. Νέα Εστία, (αφιέρωμα στο Δημοτικό Τραγούδι), τόμος 154, τεύχος 1762, Δεκέμβριος 2003, σελ. 876 – 891.

Κώστας Μπουρναζάκης, «Η δυναμική ενός ποιήματος. Άγγελου Σικελιανού: “Θαλερό”» περ. Νέα Εστία, τόμος 158, τεύχος 1781, Σεπτέμβριος 2005, σ. 342 – 358.

Ευάγγελος Παπανούτσος, «Το πνευματικό κλίμα της σικελιανικής ποίησης», στο βιβλίο του Παπανούτσου, Παλαμάς – Καβάφης – Σικελιανός, «Ίκαρος», Αθήνα (5η έκδοση)1985, σ.235 –272.

Λίνος Πολίτης, «Σικελιανός», στο βιβλίο του Πολίτη, Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας, «Μ. Ι. Ε. Τ.», Αθήνα (4η εκδοση)1985, σ. 235 –244.

David Ricks, «Σικελιανός: Η ομηρική κληρονομιά – Ο ελληνικός ρομαντισμός ενηλικιώνεται – Πέρα από τον Όμηρο», στο βιβλίο του Ricks, Η σκιά του Ομήρου, εκδόσεις «Καρδαμίτσα», Αθήνα 1993, σ. 85 –119.

Νίκος Σβορώνος, «Προτάσεις για τη μελέτη της ιδεολογίας του Σικελιανού», στο βιβλίο του Σβορώνου, Ανάλεκτα Νεοελληνικής Ιστορίας και Ιστοριογραφίας, «Θεμέλιο», Αθήνα 1987 και στον τόμο: Σικελιανός. Στα 100 χρόνια από τη γέννησή του, «Εταιρία Λευκαδικών Μελετών» – «Εστία», Αθήνα 1984, σ. 64 – 81.

Philip Sherrard, «Άγγελος Σικελιανός», στο βιβλίο του Sherrard, Δοκίμια για τον νέο Ελληνισμό, μετάφραση: Σοφία Σκοπετέα, «Αθηνά», Αθήνα 1971, σ. 196 –293.

Αφιερώματα στον Σικελιανό
Περ. Νέα Εστία, τόμος 52, τεύχος 611, Χριστούγεννα 1952. (Μελέτες των: Η. Βενέζη, Τ. Δημόπουλου, Κ. Θ. Δημαρά, Α. Καραντώνη, Θ. Ξύδη, Τ. Παπατσώνη, Κ. Ρωμαίου, κ. ά.).

Περ. Νέα Εστία, τόμος 150, τεύχος 1740, Δεκέμβριος 2001. (Μελέτες των: Στ. Αλεξίου, Κ. Ανδρουλιδάκη, Ευρ. Γαραντούδη, Στ. Ζουμπουλάκη, Βρ. Καραλή, Χένρυ Μίλλερ, Κ. Μπουρναζάκη, Π. Μπουκάλα, Χρ. Ντουνιά, Θ. Χατζόπουλου, κ.ά.).

Περ. Νέα Εστία, τόμος 158, τεύχος 1781, Σεπτέμβριος 2005. (Μελέτες των: Κ. Ανδρουλιδάκη, Στ. Ζουμπουλάκη, Α. Μπερλή, Κ. Μπουρναζάκη, Μ. Περίδη, Πλ. Ροδοκανάκη, Γ. Σαραντάρη, Θ. Χατζόπουλου, κ.ά.).

Λεύκωμα: Σικελιανός, «Εταιρία Λευκαδικών Μελετών», Αθήνα (2η έκδοση) 1981. (Περιέχει και την πολύτιμη Βιβλιογραφία Άγγελου Σικελιανού [1902 -1952] του Γ. Κ. Κατσίμπαλη).

«Τετράδια Ευθύνης», αρ. 11, Κότινος στον Άγγελο Σικελιανό, Αθήνα (3η έκδοση) 1995. (Μελέτες των: Νικηφ. Βρεττάκου, Κ. Γεωργουσόπουλου, Ν. Δ. Καρούζου, Χρ. Μαλεβίτση, Ι. Μ. Παναγιωτόπουλου, Ε. Π. Παπανούτσου, Π. Πρεβελάκη, κ. ά.).


vagos 4ever

Αριθμός μηνυμάτων : 286
Ημερομηνία εγγραφής : 22/02/2011
Ηλικία : 18
Τόπος : Χολαργος

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: ΛΕΥΚΑΔΑ!!!!!!

Δημοσίευση  vagos 4ever Την / Το Πεμ Απρ 14, 2011 3:26 am

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

vagos 4ever

Αριθμός μηνυμάτων : 286
Ημερομηνία εγγραφής : 22/02/2011
Ηλικία : 18
Τόπος : Χολαργος

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: ΛΕΥΚΑΔΑ!!!!!!

Δημοσίευση  vagos 4ever Την / Το Πεμ Απρ 14, 2011 3:27 am

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

vagos 4ever

Αριθμός μηνυμάτων : 286
Ημερομηνία εγγραφής : 22/02/2011
Ηλικία : 18
Τόπος : Χολαργος

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: ΛΕΥΚΑΔΑ!!!!!!

Δημοσίευση  vagos 4ever Την / Το Πεμ Απρ 14, 2011 3:28 am

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

vagos 4ever

Αριθμός μηνυμάτων : 286
Ημερομηνία εγγραφής : 22/02/2011
Ηλικία : 18
Τόπος : Χολαργος

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: ΛΕΥΚΑΔΑ!!!!!!

Δημοσίευση  vagos 4ever Την / Το Πεμ Απρ 14, 2011 3:30 am

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

vagos 4ever

Αριθμός μηνυμάτων : 286
Ημερομηνία εγγραφής : 22/02/2011
Ηλικία : 18
Τόπος : Χολαργος

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: ΛΕΥΚΑΔΑ!!!!!!

Δημοσίευση  vagos 4ever Την / Το Πεμ Απρ 14, 2011 3:31 am

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

vagos 4ever

Αριθμός μηνυμάτων : 286
Ημερομηνία εγγραφής : 22/02/2011
Ηλικία : 18
Τόπος : Χολαργος

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: ΛΕΥΚΑΔΑ!!!!!!

Δημοσίευση  vagos 4ever Την / Το Πεμ Απρ 14, 2011 3:33 am

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

vagos 4ever

Αριθμός μηνυμάτων : 286
Ημερομηνία εγγραφής : 22/02/2011
Ηλικία : 18
Τόπος : Χολαργος

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: ΛΕΥΚΑΔΑ!!!!!!

Δημοσίευση  vagos 4ever Την / Το Πεμ Απρ 14, 2011 3:34 am

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

vagos 4ever

Αριθμός μηνυμάτων : 286
Ημερομηνία εγγραφής : 22/02/2011
Ηλικία : 18
Τόπος : Χολαργος

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

ΠΑΣΧΑΛΙΝΑ ΕΘΙΜΑ

Δημοσίευση  vagos 4ever Την / Το Πεμ Απρ 14, 2011 3:44 am

Πάσχα στη Λευκάδα
Το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής γίνεται στον κεντρικό δρόμο της πόλης,
με κατάληξη την παραδοσιακή, ενετικού στυλ, κεντρική πλατεία, η περιφορά
των επιταφίων των ενοριών, συνοδεία Φιλαρμονικής.
Το Μεγάλο Σάββατο το πρωί, η Φιλαρμονική παίζει στους δρόμους της πόλης χαρούμενους σκοπούς, ενώ οι νοικοκυρές πετούν και σπάζουν έξω από τα σπίτια τους διάφορα πήλινα αγγεία (το κομμάτι).
Το Σάββατο του Λαζάρου, τα παιδιά γυρίζουν από πόρτα σε πόρτα και τραγουδούν τον "Λάζαρο", συγκεντρώνοντας χρήματα και αυγά για τους ιερείς.
Παλαιότερα, αυτή την ημέρα, κανένας γεωργός δεν πήγαινε στο χωράφι του να εργαστεί, γιατί όπως πίστευαν, ό,τι έπιαναν θα μαραινόταν. Επιτρεπόταν μόνο η συγκέντρωση ξερών κλαδιών για το άναμμα των φούρνων τη Μεγάλη Εβδομάδα για το ψήσιμο των κουλουριών. Την ημέρα αυτή επίσης, σε όλα τα σπίτια οι νοικοκυρές φτιάχνουν στριφτά κουλουράκια, "τα Λαζαράκια", συμβολίζοντας με τον τρόπο αυτό το σώμα του Λαζάρου που ήταν τυλιγμένο στο σάβανο.
Το πρωϊ της ΜΕγάλης Πέμπτης, παρέες παιδιών γυρίζουν σε όλες τις γειτονιές τραγουδούν και κρατώντας πανέρια, συγκεντρώνουν διάφορα λουλούδια για το στολισμό του Επιταφίου, που θα γίνει αργά, τις πρώτες πρωϊνές ώρες μετά την τέλεση της Σταύρωσης. Επίσης μετά την Σταύρωση, θα μείνουν στο Ναό γυναίκες, οι οποίες θα ψάλλουν τα παραδοσιακά Μοιρολόγια.
Η Μεγάλη Εβδομάδα στη Λευκάδα

Του Γιάννη Ζαμπέλη
Πρώτη δημοσίευση: εβδομαδιαία εφημερίδα «Τα Νέα της Λευκάδας» (Πάσχα 2005)


Εισαγωγικό σημείωμα α΄μέρους

Η εβδομάδα πριν το Πάσχα ονομάστηκε Μεγάλη από τους πρώτους κιόλας χριστιανικούς αιώνες, διότι μεγάλα και κοσμοσωτήρια γεγονότα συνέβησαν στη διάρκειά της. Κέντρο αυτών των γεγονότων είναι βεβαίως τα άγια Πάθη, η θεόσωμη Ταφή και η ένδοξη Ανάσταση του Κυρίου.
Καθεμιά από τις μέρες της Μεγάλης Εβδομάδας είναι αφιερωμένη σε κάποιο πρόσωπο ή γεγονός. Η υμνολογία και τα αγιογραφικά αναγνώσματα, ιδιαιτέρως κατανυκτικά, συνταιριάζουν και μας βοηθούν να κατανοήσουμε και να βιώσουμε αληθινά τα Πάθη και την Ανάσταση του Κυρίου. Λεει χαρακτηριστικά ένας ύμνος: «Συμπορευθώμεν αυτώ και συσταυρωθώμεν… ίνα και συζήσωμεν αυτώ…»
Το σύντομο αυτό αφιέρωμα των «Ν.τ.Λ.» δεν είναι παρά ένα ημεροδρόμιο της Μεγάλης Εβδομάδας. Ξεκινώντας από το Σάββατο του Λαζάρου και κλείνοντας με την Κυριακή του Πάσχα, θα προσπαθήσουμε i. να προσεγγίσουμε το τιμώμενο κάθε μέρα πρόσωπο ή γεγονός, ii. να μάθουμε (οι νεώτεροι) ή να θυμηθούμε (οι παλιότεροι) πώς γιορτάζονταν οι «άγιες μέρες» στην Λευκάδα παλιότερα (κυρίως στην πόλη, την Αγια-Μαύρα) και iii. να ενημερωθούμε για το πώς θα γιορτάσουμε φέτος τα Πάθη και την Ανάσταση του Θεανθρώπου στη Λευκάδα.
Κέντρο αυτού του «οδοιπορικού» είναι η Θεία Λατρεία. Και τούτο διότι Μεγάλη Εβδομάδα χωρίς λατρευτική ζωή δεν έχει κανένα νόημα. Στην Εκκλησία σταυρώνεται ο Χριστός και ανασταίνεται. Εκεί γίνεται η αληθινή γιορτή. Εκεί παρατίθεται το αληθινό Δείπνο, της Ευχαριστίας. Όλα τα άλλα (έθιμα, διατροφικές συνήθειες κτλ.) γύρω από την εκκλησιαστική ζωή περιστρέφονται και απ’ αυτήν νοηματοδοτούνται. Αυτό δεν σημαίνει όμως πως δεν θα αναφερθούμε στα μεγαλοβδομαδιάτικα και τα πασχαλινά έθιμα -όσα επιβιώνουν κι όσα χάθηκαν.
Ζητούμε την κατανόηση των αναγνωστών για τις ατέλειες του αφιερώματος και περιμένουμε τις υποδείξεις σας για τη βελτίωσή του.


Μεγάλη Δευτέρα – Μεγάλη μαχαίρα
Μεγάλη Τρίτη – Μεγάλη θλίψη (ή ο Χριστός εκρίθη)
Μεγάλη Τετάρτη – Μεγάλο χάλι (ή ο Χριστός στον Άδη)
Μεγάλη Πέμπτη – Μεγάλο ντέρτι (ή ο Χριστός επέμφθη)
Μεγάλη Παρασκευή – Μεγάλη και φοβερή (ή μεγάλη υπομονή)
Μεγάλο Σαββάτο – Χαρές γιομάτο (ή Μέγα Σάββα – μέγα θαύμα)



Σάββατο του Λαζάρου

Το Σάββατο της εβδομάδας πριν την Κυριακή των Βαΐων η Εκκλησία τιμά την Ανάσταση του Λαζάρου. Ο Λάζαρος ήταν φίλος αγαπημένος του Χριστού. Αρρώστησε όμως βαρειά και πέθανε. Τέσσερις μέρες μετά το θάνατό του, φτάνει ο Ιησούς με τους μαθητές Tου στην πατρίδα του Λαζάρου, τη Βηθανία. Οι αδερφές του τετραήμερου νεκρού, Μάρθα και Μαρία, Τον υποδέχονται. Του δείχνουν πού είναι θαμμένος ο αδερφός τους.
Ο Ιησούς δακρύζει, ως ένδειξη της ανθρώπινης φύσης του, αλλά και επειδή θλίβεται ως Θεός, βλέποντας το πλάσμα του παραδομένο στην εξουσία του θανάτου. Φωνάζει στο νεκρό από την είσοδο του μνημείου (μιας σπηλιάς): «Λάζαρε, δεύρο έξω». Και ο τετραήμερος νεκρός, υπακούοντας στο πρόσταγμα του Ζωοδότη Δημιουργού Του, βγαίνει σαβανωμένος όπως ήταν. Έδειξε έτσι ο Χριστός ότι ο Λόγος του Θεού υπερισχύει της δύναμης της φθοράς. Ο θάνατος φανερώνεται έτσι ότι δεν είναι τίποτε περισσότερο από έναν μεγάλο ύπνο. Ο Ιησούς πιστοποίησε με το θαύμα του αυτό ότι είναι «ζωής ο κυριεύων και του θανάτου». Και διαβεβαίωσε τους μαθητές Του ότι, καθώς ανέστησε τον Λάζαρο, θα μπορέσει και ο ίδιος να αναστηθεί από τους νεκρούς, με τη δική Του εξουσία.

Το Σάββατο του Λαζάρου παρέες παιδιών περιδιαβαίνουν τη Χώρα και τα χωριά «για να πούνε το Λάζαρο», το τραγούδι δηλ. με την ιστορία του Λαζάρου και, στο τέλος, παινέματα για τους νοικοκυραίους του σπιτιού. Κρατούν καλάθι στολισμένο με ανοιξιάτικα άνθη απ’ την ολάνθιστη λευκαδίτικη φύση. Μέσα στο καλάθι θα βάλουν ό,τι φιλοδωρήματα τους δώσουν: χρήματα ή αυγά. Παλιότερα, που η οικονομία ήταν λιγότερο εκχρηματισμένη, τα αυγά ήταν σύνηθες φιλοδώρημα, χρήσιμα εξάλλου για να βαφτούν για την Ανάσταση. Τον Λάζαρο τον έλεγαν στα χωριά το βράδυ της Παρασκευής και κατέβαιναν στη Χώρα, για να τον πουν κι εκεί το Σάββατο. Σήμερα, οι παρέες των παιδιών τον ψέλνουν το πρωΐ του Σαββάτου. Την ίδια μέρα, λειτουργούν όλες οι εκκλησίες.

Ο ΛΑΖΑΡΟΣ
(όπως τραγουδιόταν στον Κάβαλλο – βλ. Πανταζή Κοντομίχη, Δημοτικά Τραγούδια Λευκάδας, εκδ. Γρηγόρη)

Αν είναι με το θέλημα και με τον ορισμό σας
να πούμε και τον Λάζαρο εδώ στ' αρχοντικό σας.
Αγαπητοί μου Χριστιανοί κι αδέρφια του Λαζάρου,
ακούστε θαύμα πούειδανε οι κάτοικοι του Άδου.
Τετάρτη μέρα ήτανε η ώρα η πρωΐα
που ο Λάζαρος επέθανε κάτω στη Βηθανία.
Κι οι άγιες αδερφάδες του, η Μάρθα κι η Μαρία,
τον έκλαψαν, τον θρήνησαν, καθώς ήτανε χρεία.
Ομίλησαν και του Χριστού να πάει να τον σηκώσει
και στις θλιμμένες αδερφές παρηγοριά να δώσει.
Κι ο Κύριος εκαρτέρεσε ακόμα τρεις ημέρας
να ιδεί τις αδερφάδες του αν είχαν τέτοιο σέβας.
Και το Σαββάτο το πρωί φτάνει στη Βηθανία.
Εβήκε, τον προσδέχτηκε η Μάρθα κι η Μαρία.
Προσπίπτουνε στους πόδας του· ζητούν το έλεός Του
κι Αυτός ο Πολυεύσπλαγχνος δακρύζει μοναχός Του.
Τους είπε να Του δείξουνε πού ήτανε θαμμένος
και κίνησε και πάγαινε με δάκρυα βρεγμένος.
Εκεί στον τάφο πόφτασε και με τους μαθητάς του
εκύλισε τον λίθον του που ήταν πλακωμένος.
Ο Κύριος εφώναξε με μια φωνή μεγάλη:
"Για έβγα έξω, Λάζαρε, για να σε ιδούν κι οι άλλοι".
Κι ο Λάζαρος εξέρχεται τα χέρια σταυρωμένος
κι ας ήταν τετραήμερος δεν ήταν βρωμισμένος.
Γιατ' ήταν άγιος άνθρωπος και φίλος του Δεσπότου
κι αυτός ποτέ δεν έλειψε κοντά απ' το πλευρό του.
Αυτό το θαύμα είδανε παράνομοι Ιουδαίοι
και τότε έβαλαν βουλή μαζί γερόντοι, νέοι,
για να σταυρώσουν τον Χριστό, τον πάντων Βασιλέα.
Κι ο Κύριος ανεχώρησε μαζί με τ'ς μαθητάς Του
γιατί δεν ήταν η ώρα Του να λάβ' τας μάστιγάς Του.
Κι αυτός ο άγιος Λάζαρος στην Κύπρο δραπετεύει
κι αφού σαν άγιος έζησε, εκεί αρχιερεύει.
Εδώ σε τούτ' τη γειτονιά κλήμα είναι φυτεμένο·
να ζήσει το παιδάκι σας το μοσχαναθρεμμένο.
Δώσ' μας, κυρά μ', τα δεκαοχτώ να πάμε και παρέκει
και το φεγγάρι ψήλωσε κι η ώρα δεν μας στέκει.
Εδώ που τραγουδήσαμε πέτρα να μη ραΐσει
κι ο νοικοκύρης του σπιτιού χρόνια πολλά να ζήσει.
Να ζήσει χρόνους εκατό και να τους διαπεράσει
κι από τους εκατό κι εμπρός, ν' ασπρίσει να γεράσει.
Ν' ασπρίσει σαν το πρόβατο, σαν τ' άγριο περιστέρι
να περβατεί να χαίρεται χειμώνα- καλοκαίρι.



Κυριακή των Βαΐων

Την τελευταία Κυριακή της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής εορτάζουμε τη θριαμβευτική είσοδο του Κυρίου στα Ιεροσόλυμα. Ο λαός, έκπληκτος από το θαύμα της ανάστασης του Λαζάρου που είχε προηγηθεί, υποδέχτηκε τον Χριστό κρατώντας τα «βαΐα των φοινίκων», δηλ. τα τρυφερά κλαδιά από τους φοίνικες. Ήταν ο ίδιος λαός, που λίγες μέρες αργότερα δεν θα δυσκολευτεί να κραυγάσει προς τον Πιλάτο: «Άρον, άρον, σταύρωσον Αυτόν».
Τα βαΐα («βάγια» τα λέμε στη Λευκάδα) είναι σύμβολα της νίκης του Χριστού πάνω στο θάνατο με την ανάσταση του Λαζάρου. Προαναγγέλουν την οριστική νίκη με τον δικό του, σταυρικό θάνατο, την κάθοδό Του στον Άδη και την Ανάστασή Του. Αυτή τη μέρα κρατάμε κι εμείς «βάγια». Υποδεχόμαστε τον Κύριο όχι σαν ένα θριαμβευτή, κοσμικό βασιλιά, όπως τον φαντάζονταν οι Ιουδαίοι, αλλά σαν αιώνιο, πνευματικό βασιλιά.
Η είσοδος, όμως, του Κυρίου στα Ιεροσόλυμα ήταν και η αρχή της πορείας Του προς το Πάθος. Ήδη οι αρχιερείς και οι Φαρισαίοι είχαν αποφασίσει τη θανάτωσή Του και ο Ιούδας την προδοσία.
Τα «βάγια» ευλογούνται με ειδική ευχή στον Όρθρο της Κυριακής των Βαΐων και μοιράζονται σε όλους τους πιστούς. Το κάθε «βάι» αποτελείται από ένα κλωνάρι φοίνικα, δεμένο μαζί με δεντρολίβανο και δάφνη. Σε κάποιες ενορίες προσθέτουν αλιφασκιά και ελιά. Τα βάγια ετοιμάζουν την προηγούμενη εβδομάδα ο/η νεωκόρος ή, αφιλοκερδώς, ευλαβείς ενορίτισσες. Παλιότερα τα βάγια τα μοίραζαν με κόφες οι επίτροποι ή τα παιδιά του ιερού στα σπίτια των ενοριτών. Σήμερα (και ορθά) μοιράζονται απ’ τον ιερέα στην εκκλησία.
Την ημέρα αυτή προβλέπεται «κατάλυσις ιχθύος», δηλ. τρώμε ψάρι (συνήθως μπακαλιάρο με σκορδαλιά ή παλαμήδι), για να ενισχυθούμε πριν την αυστηρή νηστεία της Μεγ. Εβδομάδας –που την τηρούν ακόμη και όσοι δεν «κράτησαν» όλη τη Μεγάλη Σαρακοστή.
Η Κυριακή των Βαΐων είναι ταυτόχρονα και η έναρξη της Μεγάλης Εβδομάδας. Η εκκλησία στολίζεται πένθιμα και οι ιερείς φορούν σκουρόχρωμα άμφια (μωβ ή μαύρα) σε ένδειξη πένθους. Το απόγευμα της Κυριακής, στις 7.30 μ.μ. αρχίζουν οι «αγρυπνιές», δηλ. η ακολουθία του Όρθρου της επόμενης μέρας. Το βράδυ της Κυριακής ψέλνεται ο Όρθρος της Μεγάλης Δευτέρας –ή αλλιώς η «ακολουθία του Νυμφίου».
Διαβάζονται «εμμελώς» οι «Βασιλικοί ψαλμοί» (Επακούσαι σου Κύριος εν ημέρα θλίψεως… και Κύριε εν τη δυνάμει σου ευφρανθήσεται ο βασιλεύς…) και ο ιερέας θυμιατίζει το ναό με το «κατζίο». Σε λίγο οι ψάλτες θα πουν αργά και κατανυκτικά το «Αλληλούϊα» και σε λίγο τον παρακάτω ύμνο: «Ιδού ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός και μακάριος ο δούλος, όν ευρήσει γρηγορούντα ανάξιος δε πάλιν, όν ευρήσει ραθυμούντα. Βλέπε ούν, ψυχή μου, μή τω ύπνω κατενεχθης, ίνα μή τω θανάτω παραδοθής και της βασιλείας έξω κλεισθής, αλλά ανάνηψον κράζουσα: Άγιος, άγιος, άγιος ει ο Θεός, διά της Θεοτόκου ελέησον ημάς.»
Ταυτόχρονα ο ιερέας λιτανεύει την εικόνα του Νυμφίου Χριστού, που είναι ντυμένος με την πορφυρά χλαμμύδα, κρατάει τον κάλαμο και φοράει το ακάνθινο στεφάνι. Η εικόνα τοποθετείται στο μέσον του ναού.
Αργότερα ψάλλεται το εξαποστειλάριο: «Τον νυμφώνα σου βλέπω, Σωτήρ μου, κεκοσμημένον και ένδυμα ουκ έχω ίνα εισέλθω εν αυτώ. Λάμπρυνόν μου την στολήν της ψυχής, Φωτοδότα, και σώσον με».



Μεγάλη Δευτέρα

Η υμνολογία της Αγίας και Μεγάλης Δευτέρας έχει κατ’ αρχήν χαρακτήρα εισαγωγικό στη Μεγάλη Εβδομάδα. Η Μεγάλη Δευτέρα είναι αφιερωμένη στη μνήμη του Αγ. Ιωσήφ του Παγκάλου, γιου του πατριάρχη Ιακώβ. Τα αδέλφια του Ιωσήφ τον φθονούσαν, γι’ αυτό τον έριξαν μέσα σ’ ένα λάκκο και κατόπιν τον πούλησαν σε Αιγυπτίους εμπόρους. Υπέφερε πολλά, όμως στο τέλος δοξάστηκε κι έγινε άρχοντας της Αιγύπτου. Ο Ιωσήφ θεωρείται τύπος του Χριστού για τα παθήματα, την αρετή του, την πραότητα και την ανεξικακία του. Και ο Κύριος φθονήθηκε από τους αρχιερείς, τους Γραμματείς και τους Φαρισαίους και αφού υπέφερε πολλά για τη σωτηρία μας δοξάστηκε με την Ανάστασή Του.
Επίσης τη Μ. Δευτέρα τελείται ανάμνηση της ξηρανθείσης συκής. Σύμφωνα με την ευαγγελική διήγηση, το θαύμα αυτό έγινε την επομένη της εισόδου του Κυρίου στα Ιεροσόλυμα. Ο Χριστός βλέποντας στο δρόμο μια συκιά, πήγε κοντά της, μα δε βρήκε παρά μόνο φύλλα. Της λεει τότε: «Ποτέ πια μην ξαναβγάλεις καρπό!» Κι αμέσως ξεράθηκε η συκιά. Εκείνη η άκαρπη συκιά συμβόλιζε τη συναγωγή των Ιουδαίων που δεν είχε να παρουσιάσει πνευματικούς καρπούς και γι’ αυτό καταδικάστηκε από τον Κύριο. Συμβόλιζε ακόμα και κάθε άνθρωπο που δεν έχει πνευματική καρποφορία.
Το Ευαγγέλιο του Όρθρου της Μ. Δευτέρας αφηγείται όχι μόνο το επεισόδιο της συκής αλλά και τις παραβολές των δύο γιων (Ματθ. 21, 28-32) και των κακών γεωργών (Ματθ. 21, 33-46) μέσο των οποίων ο Κύριος προείπε την απόρριψη Του ισραηλιτικό λαό. Οι παραβολές αυτές ελέχθησαν την ημέρα μετά την Κυριακή των Βαΐων και γι’ αυτό η Εκκλησία όρισε να διαβάζονται την Μ. Δευτέρα.

Τα τελευταία χρόνια, το πρωΐ της Μεγ. Δευτέρας τελείται η ακολουθία των Ωρών, Προηγιασμένη Θ. Λειτουργία και το ιερό Ευχέλαιο στον Ι. Ναό της Ευαγγελιστρίας (Μητροπόλεως). Η ακολουθία αρχίζει στις 7.30 π.μ.
Το απόγευμα, ώρα 7.30 μ.μ., ψάλλεται στους ναούς ο Όρθρος της Μεγ. Τρίτης. Και σήμερα στο μέσον του ναού είναι ο Νυμφίος Χριστός, ενώ οι ψάλτες θα ξαναπούν το «Ιδού ο Νυμφίος έρχεται» και το «Τον νυμφώνα Σου βλέπω».
Είναι πράγματι κατανυκτικές αυτές οι ακολουθίες. Όσοι μάλιστα γνωρίζουν, σιγοψέλνουν κι αυτοί τους θεσπέσιους ύμνους των μεγαλοβδομαδιάτικων ακολουθιών. Οι παλιότεροι θυμούνται τον «παπα-Πρόσφυγα» (π. Δημήτριο Θωματζίδη), τον ευλαβή εφημέριο της Αγίας Παρασκευής να δίνει το σύνθημα για να ψάλλει όλος ο λαός και να ψέλνει ο ίδιος την τρίτη φορά τον ύμνο «Τον νυμφώνα Σου βλέπω» στα τουρκικά.
Παλιότερα, τα παιδιά του Δημοτικού συνήθιζαν να παίρνουν καλαμένια «κριτσόνια» μαζί τους στις «αγρυπνιές». Μόλις τελείωνε η ακολουθία, τα παιδιά πετάγονταν γλήγορα έξω από την εκκλησία. Στριφογύριζαν τα κριτσόνια κι έτσι ακουγόταν σ’ όλη τη γειτονιά ή σ΄όλο το χωρίό μια εκκωφαντική πολυφωνία. Έφταναν έτσι, παίζοντας, στα σπίτια τους, για να δεχτούν τα «Χρόνια πολλά» απ’ τους δικούς τους.



Μεγάλη Τρίτη

Είναι αφιερωμένη στην παραβολή των δέκα παρθένων (Ματθ. 25, 1 – 13). Λέει ο Χριστός στην παραβολή:
«Ο ερχομός της βασιλείας του Θεού θα είναι όμοιος με ό,τι έγινε με δέκα κοπέλες, που πήραν τα λυχνάρια τους και βγήκαν να προϋπαντήσουν το γαμπρό. Πέντε απ' αυτές ήταν συνετές και πέντε άμυαλες. Οι άμυαλες πήραν τα λυχνάρια τους, μα δεν πήραν μαζί τους και λάδι. Απεναντίας, οι συνετές πήραν μαζί με τα λυχνάρια τους και λάδι στα δοχεία τους.
Επειδή όμως ο γαμπρός αργοπορούσε, όλες νύσταξαν και κοιμήθηκαν. Κατά τα μεσάνυχτα ακούστηκε μια φωνή: "Ο γαμπρός έρχεται· βγείτε να τον προϋπαντήσετε!" Όλες οι κοπέλες σηκώθηκαν και τακτοποίησαν τα λυχνάρια τους. Οι άμυαλες είπαν τότε στις συνετές: "Δώστε μας από το λάδι σας, γιατί τα λυχνάρια μας σβήνουν". Οι συνετές όμως τους απάντησαν: "Όχι, γιατί δε θα φτάσει και για μας και για σας· καλύτερα, πηγαίνετε στους πωλητές ν' αγοράσετε για τον εαυτό σας".
Αλλά ενώ πήγαιναν ν' αγοράσουν λάδι, ήρθε ο γαμπρός· οι έτοιμες μπήκαν μαζί του στη γιορτή του γάμου, κι η πόρτα έκλεισε. Ύστερα από λίγο φτάνουν και οι υπόλοιπες κοπέλες και λένε: "Κύριε, κύριε, άνοιξε μας". Αυτός όμως τους αποκρίθηκε: "Αλήθεια σας λέω, δε σας ξέρω". Αγρυπνάτε λοιπόν, γιατί δεν ξέρετε ούτε την ημέρα ούτε την ώρα που θα έρθει ο Υιός του Ανθρώπου».
Οι Φρόνιμες παρθένες είχαν προνοητικότητα και ακλόνητη θέληση να δουν το νυμφίο (Χριστό). Είχαν πνευματική ωριμότητα και σταθερότητα. Αντίθετα, οι μωρές (ανόητες) παρθένες δεν είχαν πάρει τα απαραίτητα εφόδια μαζί τους. Φέρθηκαν ανώριμα και επιπόλαια μπροστά στον ερχομό του νυμφίου.
Νυμφίος είναι ο Κύριος (ο Νυμφίος της Εκκλησίας), που ανέλαβε τη σωτηρία του ανθρώπου μέσα στην Εκκλησία και γάμος είναι η Βασιλεία του Θεού, η αιώνια απόλαυση των πνευματικών αγαθών που ο Θεός χαρίζει στους έτοιμους και έξ-υπνους πνευματικά. Ο πνευματικός ύπνος συνεπάγεται πνευματικό θάνατο. Αντίθετα η νήψη και η ετοιμότητα για την Βασιλεία του Θεού, μας κάνει άξιους για τον πνευματικό και αιώνιο «γάμο». Χρειάζεται, λοιπόν, διαρκής αγώνας για να μην σβήσει ο πόθος μας να ενωθούμε με το Θεό, να μην χαμηλώσει το φως της πίστης μας και να μην εισχωρήσει στην ψυχή μας ο,τιδήποτε μπορεί να την κρατήσει μακριά απ’ το Νυμφίο Χριστό (αμαρτία, αμφιβολία, απιστία, κοσμικές μέριμνες).
Οι ύμνοι της ημέρας αναφέρονται και στην παραβολή των ταλάντων (Ματθ. 25, 14 – 30) καθώς και στη μέλλουσα κρίση (Ματθ. 25, 31 – 46).
Οι τρεις αυτές παραβολές αποτελούν μέρος μιας μεγάλης διδασκαλίας που έκανε ο Χριστός κατ’ ιδίαν στους μαθητές Του στο Όρος των Ελαίων λίγες μέρες πριν από το Πάθος Του. Σ’ αυτή την ομιλία περιλαμβάνονται σπουδαίες και βαρυσήμαντες προβλέψεις για την καταστροφή της Ιερουσαλήμ και τη συντέλεια του κόσμου. Ο Κύριος τόνισε ακόμα πως πρέπει να ήμαστε πάντα έτοιμοι να Τον υποδεχτούμε γιατί θα έρθει σε άγνωστο χρόνο.

Το πρωΐ της Μεγ. Τρίτης καθιερώθηκε να τελείται η ακολουθία των Ωρών, Προηγιασμένη Θ. Λειτουργία και το ιερό Ευχέλαιο στους Ι. Ναούς της Αγ. Παρασκευής και του Αγ. Νικολάου. Η ακολουθία αρχίζει στις 7.30 π.μ.
Το απόγευμα, ώρα 7.30 μ.μ., ψάλλεται στους ναούς ο Όρθρος της Μεγ. Τετάρτης. Και σήμερα στο μέσον του ναού είναι ο Νυμφίος Χριστός, ενώ οι ψάλτες θα ξαναπούν το «Ιδού ο Νυμφίος έρχεται» και το «Τον νυμφώνα Σου βλέπω». Ο ύμνος που δεσπόζει όμως τη βραδιά αυτή είναι το λεγόμενο «τροπάριο της Κασσιανής», από το όνομα της ποιήτριάς του. Πρόκειται για αριστούργημα της βυζαντινής ποίησης και μουσικής. Είναι το δοξαστικό των αποστίχων. Αναφέρεται στην Πόρνη που έπλυνε με βαρύτιμο μύρο τα πόδια του Ιησού, λίγο πριν το Πάθος. Προσοχή όμως! Δεν πρόκειται για την Αγία Μαρία τη Μαγδαληνή, όπως αντίθετα υποστηρίζει η (τόσον εκμεταλλευμένη εμπορικά) δυτική παράδοση. Το κείμενο του θαυμάσιου αυτού ύμνου έχει ως εξής:
Το «τροπάριο της Κασσιανής»
«Κύριε, η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή, την σην αισθομένη θεότητα, μυροφόρου αναλαβούσα τάξιν, οδυρομένη μύρα σοι προ του ενταφιασμού κομίζει. Οίμοι, λέγουσα, ότι νυξ μοι υπάρχει, οίστρος ακολασίας, ζοφώδης τε και ασέληνος, έρως της αμαρτίας. Δέξαι μου τας πηγάς των δακρύων, ο νεφέλαις διεξάγων της θαλάσσης το ύδωρ. Κάμφθητί μοι προς τους στεναγμούς της καρδίας, ο κλίνας τους ουρανούς τη αφάτω σου κενώσει. Καταφιλήσω τους αχράντους σου πόδας, αποσμήξω τούτους δε πάλιν τοις της κεφαλής μου βοστρύχοις. Ων εν τω παραδείσω Εύα το δειλινόν, κρότον τοις ωσίν ηχηθείσα, τω φόβω εκρύβη. Αμαρτιών μου τα πλήθη και κριμάτων σου αβύσσους τις εξιχνιάσει, ψυχοσώστα Σωτήρ μου; Μη με την σην δούλην παρίδης, ο αμέτρητον έχων το μέγα έλεος».
Είναι μια συγκλονιστική κραυγή μετανοίας, στην πορεία προς την κορύφωση του Θείου Δράματος.

Περίφημος ψάλτης στις αρχές του κ΄αι. ήταν ο Ηλίας Γουριώτης. Έτρεχε πλήθος κόσμου στον Άγιο Νικόλαο να ακούσει το «τροπάριο της Κασσιανής» απ’ την χορωδία (κόρο) του Ηλία Γουριώτη.
Εξάλλου, τις πρώτες μέρες της Μεγ. Βδομάδας οι νοικοκυρές ασχολούνται με τη γενική καθαριότητα των σπιτιών τους. Στα παλιά, μικρά σπιτάκια της Χώρας και των χωριών, ανάμεσα στα άλλα, ασβέστωναν τους εξωτερικούς τοίχους, τα πεζούλια, τις αυλές, για να ‘ναι όλα «παστρικά» τις καλές μέρες. Εισικά τη Μεγ. Τρίτη ζύμωναν τα αυγοκούλουρα για τη Λαμπρή. Πολλές νοικοκυρές φύλαγαν το πρώτο κουλούρι στα «’κονίσματα».


Μεγάλη Τετάρτη

Το συναξάρι της Μ. Τετάρτης αναφέρει ως θέμα την άλειψη του Κυρίου με μύρο από μια γυναίκα πόρνη, γεγονός που συνέβη λίγο πριν από το πάθος Του. Ήδη το βράδυ της Μεγ. Τρίτης (Όρθρος Μεγ. Τετάρτης) έχει ψαλεί το, σχετικό με το θέμα, «τροπάριο της Κασσιανής».
Η υμνογραφική παράδοση συγκρίνει την μετάνοια της πόρνης με το φοβερό ολίσθημα του Ιούδα και παραλληλίζει τις δύο ψυχικές καταστάσεις. Η πόρνη ελευθερώνεται από την αμαρτία και μετανοεί, ενώ ο Ιούδας αιχμαλωτίζεται από τη φιλαργυρία και αποχωρίζεται απ’ το Θεό.
Επίσης, η υμνολογία φέρνει στη μνήμη μας και τη σύγκληση του Συνεδρίου (Σανχεδρίν), δηλ. του ανώτατου δικαστηρίου των Ιουδαίων, το οποίο και αποφάσισε τη σύλληψη και την καταδίκη του Κυρίου. Επίσης, γίνεται αναφορά στην απόφαση του Ιούδα να παραδώσει τον Κύριο και στη συμφωνία του με τους αρχιερείς.

Σύμφωνα με συνήθεια παλαιά, το πρωΐ της Μεγ. Τετάρτης τελείται στον Ι. Ν. των Αγίων Αναργύρων η ακολουθία των Ωρών, Προηγιασμένη Θ. Λειτουργία (τελευταία για φέτος) και το μυστήριο του ιερού Ευχελαίου, «εις ίασιν ψυχής και σώματος». Η ακολουθία αρχίζει στις 7.30 π.μ.
Το απόγευμα, ώρα 7.30 μ.μ., ψάλλεται στους ναούς ο Όρθρος της Μεγ. Πέμπτης. Την θέση της εικόνας του Νυμφίου θα πάρει η εικόνα του Μυστικού Δείπνου. Ο ιερέας θα την λιτανεύσει μέσα στο ναό. Η Μεγ. Πέμπτη εξάλλου θα είναι αφιερωμένη στον Μυστικό Δείπνο και την παράδοση της Θείας Ευχαριστίας.
Το απολυτίκιο της Μεγ. Πέμπτης είναι το εξής: «Ότε οι ένδοξοι Μαθηταί εν τω Νιπτήρι του Δείπνου εφωτίζοντο, τότε Ιούδας ο δυσσεβής, φιλαργυρίαν νοσήσας εσκοτίζετο. Και ανόμοις κριταίς, Σε τον δίκαιον Κριτήν παραδίδωσι. Βλέπε, χρημάτων εραστά, τον δια ταύτα αγχόνη χρησάμενον. Φεύγε ακόρεστον ψυχήν, την διδασκάλω τοιαύτα τολμήσασαν. Ο περί πάντας αγαθός, Κύριε, δόξα Σοι».
Το απόγευμα της Μεγ. Τετάρτης συνηθίζεται να πηγαίνουν «λειτουργιές» (πρόσφορα) στις εκκλησίες για την ανάπαυση των ψυχών –όπως τα Ψυχοσάββατα. Διατηρείται όμως κι ένα λαϊκό έθιμο: Αποβραδίς τη Μεγ. Τετάρτη, ξημερώνοντας τη Μεγ. Πέμπτη έβαζαν πίσω απ’ την πόρτα κερί ή καντήλι και λιβανιστήρι μέσα σε ένα πιάτο, για τις ψυχές που πίστευαν ότι θα επισκέπτονταν το σπίτι τους τη μέρα εκείνη.
Πολλοί ήταν και όσοι εξομολογούνταν μέχρι τη Μεγ. Τετάρτη για να κοινωνήσουν τη Μεγ. Πέμπτη τα άχραντα μυστήρια, την ημέρα που τιμάμε την παράδοσή τους από τον Χριστό στους Μαθητές Του, κατά τον Μυστικό Δείπνο.


Εισαγωγικό σημείωμα β΄μέρους

Ενώ η Μεγάλη Εβδομάδα βρίσκεται σε εξέλιξη και η πορεία των Χριστιανών προς το Πάσχα φτάνει στην κορύφωσή της, τα «Ν.τ.Λ.» δημοσιεύουν το β΄ μέρος του αφιερώματος στις μεγάλες αυτές γιορτές της Χριστιανοσύνης.
Το α΄μέρος κάλυπτε την περίοδο από το Σάββατο του Λαζάρου μέχρι και την Μεγάλη Τετάρτη. Παρακολουθήσαμε τον Χριστό να ανασταίνει τον Λάζαρο, να εισέρχεται θριαμβευτικά στα Ιεροσόλυμα, να προετοιμάζει τους Μαθητές Του με παραβολές για τη Βασιλεία του Θεού και λόγους παραμυθίας για το επερχόμενο Πάθος Του. Τον προσκυνήσαμε ως «Νυμφίο». Τον είδαμε να προεικονίζεται στο πρόσωπο του Παγκάλου Ιωσήφ (της Παλαιάς Διαθήκης). Θαυμάσαμε το ύψος της φιλανθρωπίας Του, όταν καταδέχτηκε να Του μυρώσει τα πόδια μια πόρνη. Βλέπουμε, τέλος, τον Ισκαριώτη Ιούδα να προσεγγίζει το ιουδαϊκό Συνέδριο, «ίνα αυτοίς παραδώση Αυτόν».
Το συγκλονιστικότερο μέρος του Θείου Δράματος ξεδιπλώνεται από την σημερινή Μεγάλη Πέμπτη. Θα συνεχίσουμε να παρακολουθούμε το βηματισμό του Θεανθρώπου «μέχρι Σταυρού και Ταφής», αλλά και θα αποπειραθούμε να ψαύσουμε «άκρω δακτύλω» το υπέρλογο και μέγιστο θαύμα της Ανάστασής Του. Παράλληλα, στόχος του αφιερώματος παραμένει η αναδρομή στα λευκαδίτικα έθιμα παλιότερων χρόνων και η ενημέρωση των αναγνωστών μας για τον φετινό εορτασμό στις εκκλησίες της Λευκάδας.
Κέντρο του αφιερώματος είναι η ζωή της Εκκλησίας. Μέσα σ’ Αυτήν ο Χριστός σταυρώνεται και ανασταίνεται. Τα έθιμα και οι παραδόσεις μας μόνο υπ’ αυτό το πρίσμα μπορούν να κατανοηθούν. Εορτασμός ξεκομμένος απ’ την λειτουργική ζωή καταντά ένα μουσειακό απολίθωμα, χωρίς συμβολισμούς και χωρίς αναφορά στο παρόν. Μόνο ένας απόηχος κάποιου μακρινού παρελθόντος. Χρόνο παρελθοντικό χρησιμοποιούμε μόνο για πρόσωπα και συνήθειες που δεν υφίστανται σήμερα. Εξάλλου, η παράθεση λογοτεχνικών κειμένων βοηθάει νομίζουμε στην καλύτερη ενημέρωση του αναγνώστη.
Ενημερωτικά σημειώνουμε ότι κάθε απόγευμα, στις 7.30 μ.μ. γίνονται οι «αγρυπνιές» (όπως έλεγαν οι παλιοί Λευκαδίτες), δηλ. η ακολουθία του Όρθρου της επόμενης μέρας. Έτσι το βράδυ της Μεγ. Πέμπτης ψάλλεται ο Όρθρος της Μεγ. Παρασκευής κ.ο.κ. Αυτό σημαίνει ότι οι ύμνοι αναφέρονται στο γεγονός που γιορτάζουμε την επόμενη μέρα. Αυτό καθιερώθηκε για διευκόλυνση όλων των πιστών –μήπως και για πιο κατανυκτική ατμόσφαιρα, με τη βοήθεια του σκοταδιού;
Ζητούμε και πάλι την κατανόηση των αναγνωστών για τις ατέλειες του αφιερώματος και περιμένουμε τις υποδείξεις σας για τη βελτίωσή του.



Μεγάλη Πέμπτη

Τα γεγονότα που τιμάμε την Μ. Πέμπτη είναι κατά σειρά τα εξής:
1.Ο Ιερός Νιπτήρας. Ο Χριστός έπλυνε τα πόδια των μαθητών Του και τα σκούπισε με το «λεντίον» (πετσέτα) που είχε ζωστεί, σε ένδειξη της μέγιστης ταπείνωσής Του. Παράλληλα τους είπε: «αν, λοιπόν, εγώ ο Κύριος κι ο Διδάσκαλος σας έπλυνα τα πόδια, έχετε κι εσείς την υποχρέωση να πλένετε ο ένας τα πόδια του άλλου»..
2.Ο Μυστικός Δείπνος. Ο Χριστός παρέθεσε στον όμιλο των μαθητών το τελευταίο Δείπνο πριν τον σταυρικό θάνατό Του. Δεν ονομάζουμε όμως τον Δείπνο αυτόν «μυστικό», επειδή… έγινε χωρίς να το γνωρίζουν άλλοι, αλλά επειδή ο Χριστός μύησε τους Μαθητές Του στο «Μυστήριο των Μυστηρίων», την Θεία Ευχαριστία. Τους παρέδωσε το Σώμα Του και το Αίμα Του, την αιώνια πνευματική τροφή, που παραθέτει η Εκκλησία στους πιστούς σε κάθε λειτουργική σύναξη. Τους είπε, λοιπόν, δείχνοντας το ψωμί: «Λάβετε, φάγετε, τούτο εστί το Σώμα μου, το υπέρ υμών κλώμενον εις άφεσιν αμαρτιών». Μετά το δείπνο, έλαβε το ποτήρι με το κρασί και είπε: «Πίετε εξ αυτού πάντες. Τούτο εστί το Αίμα μου, το της Καινής Διαθήκης, το υπέρ υμών εκχυνόμενον εις άφεσιν αμαρτιών».
3.Η «υπερφυής προσευχή», δηλ. η εναγώνια προσευχή του Κυρίου στον κήπο της Γεθσημανή πριν τη σύλληψή Του.
4.Η προδοσία του Ιούδα. Ο Ιούδας παρέδωσε τον Κύριο στους Ιουδαίους για το ευτελές ποσό των «τριάκοντα αργυρίων», δίνοντάς του συνθηματικά έναν ασπασμό και λέγοντας ειρωνικά «Χαίρε, ραββί».

Το πρωί της Μεγάλης Πέμπτης γίνεται η Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου. Κοινωνούν πολλοί πιστοί, κατάλληλα προετοιμασμένοι με εξομολόγηση και νηστεία. Η Θ. Λειτουργία αρχίζει (κατευθείαν, αφού ο Όρθρος διαβάστηκε το προηγούμενο βράδυ) στις 7.30 π.μ. και τελειώνει περίπου στις 9 π.μ. Την ίδια μέρα, μετά την Θ. Λειτουργία, πηγαίνουν στους τάφους των προσφιλών τους προσώπων και διαβάζουν τρισάγιο. Παλιότερα, την Μ. Πέμπτη πήγαιναν όσοι είχαν «βαρύτερο» και πιο πρόσφατο πένθος την Μ. Πέμπτη και οι υπόλοιποι την Μ. Παρασκευή. Τώρα πηγαίνουν και τις δύο ημέρες αδιακρίτως.
Για όσους νηστεύουν αυστηρά τη Μεγ. Βδομάδα (χωρίς λάδι), η Μεγ. Πέμπτη καταλύεται. Δηλ. τρώμε λάδι, καθώς γιορτάζουμε την παράδοση της Θ. Ευχαριστίας από τον Χριστό στην Εκκλησία και τιμάμε ξεχωριστά την ημέρα αυτή. Γι’ αυτό συνήθιζαν οι Λευκαδίτισσες νοικοκυρές να φτιάχνουν λαχανόπιτα την Μεγ. Πέμπτη.
Την ίδια μέρα βάφουν τα πασχαλινά κόκκινα αυγά. Η παράδοση αναφέρει ότι η Αγία Μαρία την Μαγδαληνή πήγε στη Ρώμη και διαμαρτυρήθηκε στον Αύγουστο για το έγκλημα του Πιλάτου, αναφέροντας παράλληλα τα σχετικά με την Ανάσταση του Χριστού. Επειδή όμως ο Αύγουστος δυσπιστούσε, εκείνη τον καλέσει να πιστέψει στην Ανάσταση, αν κοκκίνιζε μόνο του το αυγό που κρατούσε στα χέρια της. Όπως και έγινε. Τα αυγά τα βράζουν σε νερό, όπου έχουν διαλύσει την κόκκινη βαφή, ανακατεμμένη με ξύδι. Τα σκουπίζουν με καθαρή πετσέτα και τα γυαλίζουν με λάδι. Το πρώτο κόκκινο αυγό το βάζουν στα «κονίσματα».
Από την Ενετοκρατία και μέχρι τις αρχές του κ΄ αι. στην Κεντρική Πλατεία ο κλήρος της πόλεως με επικεφαλής τον επίσκοπο έκανε την «τελετή του Ιερού Νιπτήρα» Αναπαριστούσαν δηλ. το νίψιμο των ποδιών των μαθητών από τον Χριστό. Διάβαζαν το σχετικό Ευαγγέλιο. Ο επίσκοπος ή ο πρώτος τη τάξει ιερέας ανελάμβανε τον ρόλο του Χριστού. Ζωνόταν πετσέτα και έπλενε τα πόδια των υπολοίπων, που είχαν το ρόλο ενός μαθητή ο καθένας. Η τελετή αυτή γινόταν στο μόνιμο βάθρο που υπήρχε στο μέσον της Κεντρικής Πλατείας.
Το βράδυ (ώρα 7.30 μ.μ.) στους ναούς ψάλλεται η «ακολουθία των Αγίων Παθών» ή αλλιώς «τα Δώδεκα Ευαγγέλια». Είναι ο Όρθρος της Μεγ. Παρασκευής, αφιερωμένος στα συγκλονιστικά και σωτήρια γεγονότα της Σύλληψης, των Παθών και της Σταύρωσης του Χριστού. Οι ιερείς φορούν μαύρα άμφια. Από την Ωραία Πύλη διαβάζουν τα έντεκα Ευαγγέλια (σε όσες εκκλησίες έχουν άμβωνα, δηλ. Ευαγγελίστρια και Άγιο Μηνά) και το δωδέκατο το διαβάζει ο ιερέας με στόμφο και αργά από τον άμβωνα. Παλιότερα, ενώ διαβάζονταν τα δώδεκα Ευαγγέλια, δεξιά κι αριστερά στην Ωραία Πύλη, υπήρχαν δύο κηροπήγια με έξι κεριά το καθένα, αναμμένα. Για κάθε Ευαγγέλιο που διάβαζε ο ιερέας, έσβηνε ένα κερί. Έτσι ήξεραν οι πιστοί σε ποιο Ευαγγέλιο βρισκόταν η ακολουθία.
Μετά το πέμπτο Ευαγγέλιο γίνεται η συγκλονιστική λιτάνευση του Εσταυρωμένου μέσα στην εκκλησία. Ο ιερέας κρατάει τον Εσταυρωμένο και απαγγέλλει αργά και με ύφος Αποστόλου τον εξής ύμνο:
«Σήμερον κρεμάται επί ξύλου ο εν ύδασι τήν γην κρεμάσας.
Στέφανον εξ ακανθών περιτίθεται ο των αγγέλων Βασιλεύς.
Ψευδή πορφύραν περιβάλλεται ο περιβάλλων τόν ουρανόν εν νεφέλαις.
Ράπισμα κατεδέξατο ο εν Ιορδάνη ελευθερώσας τόν Αδάμ.
Ήλοις προσηλώθη ο Νυμφίος της Εκκλησίας.
Λόγχη εκεντήθη ο Υιός της Παρθένου.
Προσκυνούμεν σου τα Πάθη, Χριστέ.
Δείξον ημίν καί τήν ένδοξόν σου ανάστασιν».
Νεκρική σιγή απλώνεται στο ναό. Η καμπάνα χτυπάει πένθιμα. Γονατιστοί οι πιστοί, κρατώντας κεριά αναμμένα, παρακολουθούν τον Ιησού στην πορεία Του προς τον Γολγοθά, «προς το εκούσιον Πάθος».
Μετά την ακολουθία οι γυναίκες ξενυχτούν τον Εσταυρωμένο. Έχουν καντήλι αναμμένο, θυμιατό, κεριά και προσεύχονται. Σε κάποιους ναούς στολίζουν αποβραδίς τον Επιτάφιο, για να ‘ναι έτοιμος στην Αποκαθήλωση να δεχτεί το Σώμα του Χριστού. Στο ναό της Μητροπόλεως, ενώ τα κορίτσια στολίζουν τον Επιτάφιο, ψέλνουν τους Χαιρετισμούς του Τιμίου Σταυρού.



Μεγάλη Παρασκευή

Ο Χριστός, αφού εμπαίχθηκε και βασανίσθηκε από τον ιουδαϊκό όχλο και τους Πραιτωριανούς του Πιλάτου, πορεύεται την «Οδό του Μαρτυρίου». Στον Γολγοθά σταυρώνεται σαν κακούργος, μαζί με τους δύο ληστές. «Γολγοθά» σημαίνει «κρανίου τόπος», κατά την παράδοση του κρανίου του Πρωτοπλάστου Αδάμ, που απεικονίζεται στη βάση του Σταυρού. Και στον Σταυρό ακόμη δέχεται τον ονειδισμό των στρατιωτών. Όταν θα πει «Διψώ», θα γευτεί χολή και ξίδι. Παρακαλεί τον Ουράνιο Πατέρα Του να συγχωρήσει τους σταυρωτές Του. Συγχωρεί τον Ευγνώμονα και μετανιωμένο Ληστή, ανοίγοντάς του τις πύλες του Παραδείσου.
Την ενάτη ώρα της ημέρας λέει το «Τετέλεσται». Η θεία ψυχή Του κατεβαίνει στον Άδη. Το «πρωτευαγγέλιο», η πρώτη χαρμόσυνη υπόσχεση του Θεού στους πεσμένους Προπάτορες, αρχίζει να εκπληρώνεται. Είχε πει στον όφη ο Θεός: «Έχθραν θήσω αναμέσον σου και αναμέσον του σπέρματός σου και αναμέσον του σπέρματος αυτής (της γυναίκας). Αυτός σου τηρήσει την κεφαλήν, συ δε τηρήσεις αυτού πτέρναν». Τώρα ο διάβολος «πληγώνει την πτέρνα» του Υιού του Ανθρώπου, που θα βρεθεί στα βασίλεια του Άδη για τρεις μέρες. Κατόπιν όμως θα δεχτεί το θανάσιμο χτύπημα στην κεφαλή Του από τον Θεάνθρωπο που θα αναστηθεί. Η Εκκλησία βιώνει διαρκώς αυτήν την σταυροαναστάσιμη ατμόσφαιρα, το κλίμα της χαρμολύπης. Απ’ τη ζωηφόρο πλευρά Του ρέει αίμα και ύδωρ.
Ο Ιωσήφ ο από Αριμαθαίας, ευσχήμων βουλευτής και ο κρυφός μαθητής, Νικόδημος παίρνουν άδεια απ’ τον Πιλάτο και κατεβάζουν το θείο Σώμα απ’ τον Σταυρό. Το αποθέτουν, με αρώματα και μύρα, τυλιγμένο με λευκό σεντόνι, στο κενό μνημείο του Ιωσήφ, «ο ην λελατομημένον εκ πέτρας».

Η Μεγάλη Παρασκευή είναι η κατ’ εξοχήν πένθιμη μέρα του έτους. Οι καμπάνες των εκκλησιών ηχούν όλη τη μέρα πένθιμα (διπλοκαμπανιά). Οι σημαίες κυματίζουν μεσίστιες. Παλιότερα, στα σπίτια της αγοράς κρεμούσαν μαύρα υφάσματα στα μπαλκόνια.
Το πρωί γίνεται στους ναούς γίνεται η ακολουθία των Μεγάλων Ωρών και αμέσως μετά ο Εσπερινός της Αποκαθήλωσης. Στο τέλος του Ευαγγελίου, ο ιερέας βγάζει τα καρφιά απ’ τον Εσταυρωμένο, κατεβάζει το Σώμα, το αποθέτει σε λευκό σεντόνι, το ραντίζει με «μύρα» (άρωμα), ευλογεί τον λαό και το τοποθετεί στην Αγ. Τράπεζα. Σε λίγη ώρα, λιτανεύει τον «αέρα» (ύφασμα) του Επιταφίου σε όλον το ναό και τοποθετεί πάνω στο ξύλινο κουβούκλιο. Παλιότερα, σε κάποιους ναούς (Αγ. Αναργύρους, Άγ. Μηνά) δε λιτάνευαν ύφασμα με το Σώμα του Χριστού, αλλά ξύλινη αγιογραφημένη παράσταση, ολόγλυφη (τρισδιάστατη). Μπροστά στον επιτάφιο ψέλνουν το «Τον αναβαλλόμενον το φως ώσπερ ιμάτιον».
Ύστερα περνάνε όλοι οι Χριστιανοί να προσκυνήσουν τον επιτάφιο. Αρκετοί περνούν κάτω από το κουβούκλιο γονατιστοί, τρεις φορές σταυρωτά «για ευλογία». Στους περισσότερους ναούς το πρωί στολίζουν οι κοπέλες τον Επιτάφιο. Παλιότερα τα αγόρια ξεχύνονταν στους κήπους της Νεάπολης, στον Κάμπο και σε διάφορα σπίτια για να ζητήσουν απ’ την ανθοστόλιστη λευκαδίτικη φύση τη… δική της συμβολή στο υπέρτατο Πένθος της Κτίσης για τον τριημερεύοντα νεκρό Θεάνθρωπο. Δεν είναι λίγοι κι αυτοί που περνούν απ’ όλες τις εκκλησίες, για να «ξετιμώσουν» ποιος είναι ο καλύτερος Επιτάφιος.
Το πρωί, τα παιδιά βγαίνουν για να πούνε «του Χριστού τα Πάθη», κρατώντας καλάθι στολισμένο με άνθη και ξύλινο σταυρό.

Του Χριστού τα Πάθη
Σήμερα μαύρος ουρανός, σήμερα μαύρη μέρα,
σήμερα όλοι θλίβονται και τα βουνά λυπούνται.
Σήμερα έβαλαν βουλή οι άνομοι Εβραίοι,
οι άνομοι και τα σκυλιά κι οι τρισκαταραμένοι
για να σταυρώσουν το Χριστό, τον πάντων βασιλέα.
Κι ο Κύριος εθέλησε να μπει σε περιβόλι,
να κάμει δείπνο μυστικό να τον συλλάβουν όλοι.
Κι η Παναγιά η Δέσποινα καθόταν μοναχή της,
τας προσευχάς της έκανε για το μονογενή της.
Φωνή της ήρθε εξ ουρανού κι απ’ αρχαγγέλου στόμα:
«Πάψε, Κυρά μ’, τας προσευχάς, πάψε και τας μετάνοιας.
Το Γιόκα Σου τον πιάσανε και στο χαλκιά τον πάνε.
Χαλκιά, χαλκιά φκιάσε καρφιά, φκιάσε τρία περόνια
κι εκείνος ο παράνομος βαρεί και φκιάνει πέντε.
Βάλτε τα δυο στους πόδας του και τ’ άλλα δυό στας χείρας,
το πέμπτο το φαρμακερό μπήξτε το στην καρδιά του
να χύσει αίμα και νερό να πληγωθεί η καρδιά του».
Κι η Παναγιά σαν τ’ άκουσε βαριά λιγοθυμάει.
Σταμνί νερό της ρίξανε, τρία κανάτια μόσχο
για να της έρθει ο λογισμός για να της έρθει ο νους της.
Και σαν της ήρθε ο λογισμός και σαν της ήρθε ο νους της
Ζητάει μαχαίρι να σφαεί για το Μονογενή της.
Ζητάει φωτιά για να καεί, ζητάει γκρεμό να πέσει».
Η Μάρθα κι η Μαγδαληνή και του Ιακώβου η μάνα
και του Λαζάρου η αδερφή κι οι τέσσαρες αντάμα
σαν πήραν το στρατί – στρατί, στρατί το μονοπάτι,
το μονοπάτι τα έβγαλε μεσ’ στου Ληστού την πόρτα.
«Άνοιξε πόρτα του Ληστού και πόρτα του Πιλάτου».
Κι η πόρτα από το φόβο της ανοίγει μοναχή της.
Κοιτάει δεξά, κοιτάει ζερβά, κανένα δεν γνωρίζει.
Κοιτάει δεξιότερα, βλέπει τον Αη-Γιάννη.
«Αη-Γιάννη, Αη-Γιάννη Πρόδρομε και Βαπτιστά του Γιου μου,
μην είδες τον Υιόκα μου και Σε το δάσκαλό σου;»
«Ποιος έχει γλώσσα να σου πει, χείλη να σου μιλήσει;
Ποιος έχει χεροπάλαμο για να σου τονε δείξει;
Βλέπεις Εκείνο το γυμνό, τον παραπονεμένο;
Εκείνος είν’ ο Γιόκας σου κι εμέ ο δάσκαλός μου…»
(Από το Πινακοχώρι Λευκάδας)

Η Μεγάλη Παρασκευή για τις νοικοκυρές είναι «αργία». «Μήτε βελόνι δεν πιάνουνε» -λένε. Για τα καταστήματα είναι αργία μέχρι να τελειώσει η ακολουθία της Αποκαθήλωσης.
Το μεσημεριανό φαγητό είναι χωρίς λάδι, πρόχειρο. Οι παλαιές ευλαβείς γυναίκες έμεναν εντελώς νηστικές. Κάποιες συνήθιζαν να βάζουν λίγο ξύδι στο στόμα τους, συμμετέχοντας ενεργά στην Άκρα Ταπείνωση του Χριστού («και έδωκαν αυτώ χολήν άμα και όξος»).
Στις 7.30 μ.μ. αρχίζει η ακολουθία του Επιταφίου, δηλ. ο Όρθρος του Μεγ. Σαββάτου. (Στην Ι. Μονή Φανερωμένης αρχίζει στις 4.30 μ.μ.) Ψέλνονται τα εγκώμια. Στο «Έρραναν τον τάφον αι μυροφόροι μύρα λίαν πρωί ελθούσαι» ο ιερέας ραίνει με άνθη (ροδοπέταλα κ.ά.) και άρωμα τον Επιτάφιο και όλο τον λαό. Στο τέλος της δοξολογίας γίνεται η περιφορά του Επιταφίου. Πρώτα βγαίνει ο επιτάφιος του Αγίου Νικολάου. Περνάει από την Αγορά, την Κεντρική Πλατεία και επστρέφει στο ναό από τα στενά. Ακολουθεί της Αγίας Παρασκευής ο επιτάφιος (Μαρκάς – Αγορά – Πλατεία – οδ. Δημάρχου Βερροιώτη) και των Αγίων Αναργύρων (ίδια διαδρομή). Έπεται ο επιτάφιος του Αγίου Μηνά, που διασχίζει την Αγορά και επιστρέφει μέσω Αγ. Παρασκευής και Μαρκά. Τελευταίος, στις 9.30 μ.μ. βγαίνει ο επιτάφιος της Μητροπόλεως, συνοδευόμενος από τον Επίσκοπο, τις αρχές, άγημα της αεροπορίας και, βέβαια, την Φιλαρμονική. Ακολουθεί τη διαδρομή Νοσοκομείο – Αγορά – Πλατεία και επιστρέφει πάλι από την Αγορά. Στην Πλατεία γίνεται δέηση και η Φιλαρμονική παίζει κάποιο κομμάτι (Άμλετ, «Μεγ. Παρασκευή», «Πέτρινο Σταυρό» ή άλλο).
Επιστρέφοντας στο ναό, παλιότερα, οι πόρτες του ήταν κλειστές και οι ιερείς έψελναν το «Άρατε πύλας» για να ανοίξουν. Οι επίτροποι στέκονταν δεξιά κι αριστερά στις πόρτες της εκκλησίας και σήκωναν τον Επιτάφιο ψηλά για να περάσει ο κόσμος αποκάτω. Αυτό σήμερα γίνεται σε ορισμένα χωριά. Ακόμη, ξεστολίζεται ο Επιτάφιος και μοιράζονται στους πιστούς τα άνθη του για ευλογία.
Παλιότερα λειτουργούσαν όλες σχεδόν οι εκκλησίες της πόλης και έβγαιναν περισσότεροι επιτάφιοι. Κάποτε οι επιτάφιοι έβγαιναν τα ξημερώματα του Μεγ. Σαββάτου. Αργότερα, γινόταν «συνάντηση επιταφίων» στην Πλατεία. Όταν περνούσαν οι επιτάφιοι απ’ την Πλατεία, οι φιλοπαίγμονες «Μπρανέλοι» αφορμή ήθελαν για ν’ αρχίσουν τα πειράγματα προς τις άλλες ενορίες. Μόλις έφτανε ο κάθε επιτάφιος στην πλατεία, ακούγονταν τα παρακάτω επιφωνήματα: Για τον επιτάφιο του Αγίου Μηνά: Τσαφ – τσουφ (επειδή στην περιοχή είχαν τα

vagos 4ever

Αριθμός μηνυμάτων : 286
Ημερομηνία εγγραφής : 22/02/2011
Ηλικία : 18
Τόπος : Χολαργος

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: ΛΕΥΚΑΔΑ!!!!!!

Δημοσίευση  vagos 4ever Την / Το Πεμ Απρ 14, 2011 3:48 am

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

vagos 4ever

Αριθμός μηνυμάτων : 286
Ημερομηνία εγγραφής : 22/02/2011
Ηλικία : 18
Τόπος : Χολαργος

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: ΛΕΥΚΑΔΑ!!!!!!

Δημοσίευση  vagos 4ever Την / Το Πεμ Απρ 14, 2011 7:32 pm

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

vagos 4ever

Αριθμός μηνυμάτων : 286
Ημερομηνία εγγραφής : 22/02/2011
Ηλικία : 18
Τόπος : Χολαργος

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

ΝΥΔΡΙ-ΛΕΥΚΑΔΑ

Δημοσίευση  joanna Την / Το Παρ Απρ 15, 2011 4:05 am

Νυδρί Λευκάδας
Το Νυδρί είναι παραλιακό χωριό του νομού Λευκάδας, στην Ελλάδα. Έχει πληθυσμό 865 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα του νησιού και είναι το πιο γνωστό και κοσμοπολίτικο τουριστικό θέρετρο του νομού. Το χωριό έγινε ιδιαίτερα γνωστό όταν το 1963 o εφοπλιστής Αριστοτέλης Ωνάσης αγόρασε την αντικρινή νησίδα Σκορπιός. Έκτοτε το χωριό φιλοξένησε πλήθος διασημοτήτων από όλο τον κόσμο. Στο λιμάνι του χωριού υπάρχει σήμερα ανδριάντας του Ωνάση. Ανήκει διοικητικά στο Δήμο Ελλομένου, του οποίου αποτελεί και έδρα.
Ο ποδοσφαιρικός σύλλογος του χωριού ονομάζεται Οδυσσέας.
avatar
joanna

Αριθμός μηνυμάτων : 920
Ημερομηνία εγγραφής : 29/10/2010
Ηλικία : 18
Τόπος : χολαργος

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: ΛΕΥΚΑΔΑ!!!!!!

Δημοσίευση  joanna Την / Το Παρ Απρ 15, 2011 4:07 am

Το Νυδρί είναι το επίκεντρο του λευκαδίτικου τουρισμού. Αποτελεί ένα πολύβοο θέρετρο με πλήθος ξενοδοχείων, μπαρ, εστιατορίων όπως και σχολές θαλάσσιων σπορ. Το διασημότερο σημείο του Νυδριού είναι η προκυμαία, που αντικρίζει τη δύση, προσφέροντας στους επισκέπτες ένα εντυπωσικαό ηλιοβασίλεμα.
avatar
joanna

Αριθμός μηνυμάτων : 920
Ημερομηνία εγγραφής : 29/10/2010
Ηλικία : 18
Τόπος : χολαργος

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: ΛΕΥΚΑΔΑ!!!!!!

Δημοσίευση  joanna Την / Το Παρ Απρ 15, 2011 4:09 am

ΝΥΔΡΙ!! Idea Exclamation Exclamation [Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
avatar
joanna

Αριθμός μηνυμάτων : 920
Ημερομηνία εγγραφής : 29/10/2010
Ηλικία : 18
Τόπος : χολαργος

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Σελίδα 5 από 6 Επιστροφή  1, 2, 3, 4, 5, 6  Επόμενο

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης